A) Η ψευδαίσθηση της πραγματικότητας. B) Η ντετερμινιστική φύση της μοίρας. C) Το καλύτερο όλων των πιθανών κόσμων. D) Η τυχαιότητα της ύπαρξης.
A) Επειδή είναι αδιάφορος. B) Για την επίτευξη ενός μεγαλύτερου αγαθού. C) Για να δοκιμάσει την ανθρώπινη πίστη. D) Επειδή δεν είναι σε θέση να το αποτρέψει.
A) Φαίνεται να ελαχιστοποιεί την πραγματικότητα του πόνου. B) Δεν έχει λογική συνοχή. C) Προωθεί τον μηδενισμό. D) Αρνείται την ύπαρξη του κακού.
A) Το ηθικό κακό και το φυσικό κακό. B) Μεταφυσικό κακό και ψυχολογικό κακό. C) Σωματικό κακό και ψυχικό κακό. D) Το κοινωνικό κακό και το προσωπικό κακό.
A) Επιτρέπει την ηθική ευθύνη και τη δυνατότητα για καλό. B) Αποδεικνύει την ανικανότητα του Θεού. C) Είναι άσχετο με τη συζήτηση για το κακό. D) Οδηγεί σε χάος και αταξία.
A) Μέρος του θεϊκού σχεδίου για μεγαλύτερο καλό. B) Μια τιμωρία από τον Θεό. C) Το αποτέλεσμα της ανθρώπινης αποτυχίας. D) Περιττό και αποτρέψιμο.
A) Ιδεαλισμός. B) Πραγματισμός. C) Ορθολογισμός. D) Εμπειρισμός.
A) Η ανθρώπινη ύπαρξη είναι μάταιη. B) Το κακό πρέπει να αγκαλιαστεί. C) Αυτό είναι το καλύτερο όλων των πιθανών κόσμων. D) Ο πόνος είναι απαραίτητος για την πνευματική ανάπτυξη. |