A) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς.
B) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας.
C) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης.
D) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.

A) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα.
B) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.
C) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή.
D) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.

A) AES
B) RSA
C) SHA-256
D) Diffie-Hellman

A) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.
B) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό.
C) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.
D) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό.

A) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν.
B) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.
C) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα.
D) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.

A) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.
B) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους.
C) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.
D) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων.

A) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani
B) Ο αλγόριθμος του Shor
C) Ο αλγόριθμος του Grover
D) Ο αλγόριθμος του Deutsch

A) Κβαντική υπέρθεση
B) Κβαντική παρεμβολή
C) Κβαντική διεμπλοκή
D) Κβαντικός παραλληλισμός