A) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς.
B) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης.
C) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας.
D) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.

A) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή.
B) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.
C) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα.
D) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.

A) SHA-256
B) RSA
C) Diffie-Hellman
D) AES

A) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό.
B) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.
C) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό.
D) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.

A) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.
B) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους.
C) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων.
D) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.

A) Κβαντική υπέρθεση
B) Κβαντική παρεμβολή
C) Κβαντικός παραλληλισμός
D) Κβαντική διεμπλοκή

A) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα.
B) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.
C) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν.
D) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.

A) Ο αλγόριθμος του Shor
B) Ο αλγόριθμος του Grover
C) Ο αλγόριθμος του Deutsch
D) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani