A) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς.
B) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας.
C) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.
D) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης.

A) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα.
B) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.
C) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.
D) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή.

A) Diffie-Hellman
B) AES
C) SHA-256
D) RSA

A) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.
B) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό.
C) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό.
D) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.

A) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα.
B) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.
C) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.
D) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν.

A) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.
B) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων.
C) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους.
D) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.

A) Ο αλγόριθμος του Grover
B) Ο αλγόριθμος του Deutsch
C) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani
D) Ο αλγόριθμος του Shor

A) Κβαντικός παραλληλισμός
B) Κβαντική υπέρθεση
C) Κβαντική παρεμβολή
D) Κβαντική διεμπλοκή