A) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.
B) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης.
C) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας.
D) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς.

A) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.
B) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα.
C) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.
D) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή.

A) RSA
B) AES
C) Diffie-Hellman
D) SHA-256

A) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό.
B) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό.
C) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.
D) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.

A) Κβαντική διεμπλοκή
B) Κβαντική υπέρθεση
C) Κβαντικός παραλληλισμός
D) Κβαντική παρεμβολή

A) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων.
B) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους.
C) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.
D) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.

A) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν.
B) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.
C) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα.
D) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.

A) Ο αλγόριθμος του Shor
B) Ο αλγόριθμος του Grover
C) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani
D) Ο αλγόριθμος του Deutsch