A) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.
B) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας.
C) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς.
D) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης.

A) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.
B) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα.
C) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.
D) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή.

A) AES
B) Diffie-Hellman
C) SHA-256
D) RSA

A) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό.
B) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό.
C) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.
D) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.

A) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.
B) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων.
C) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.
D) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους.

A) Κβαντική διεμπλοκή
B) Κβαντική υπέρθεση
C) Κβαντική παρεμβολή
D) Κβαντικός παραλληλισμός

A) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν.
B) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα.
C) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.
D) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.

A) Ο αλγόριθμος του Shor
B) Ο αλγόριθμος του Grover
C) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani
D) Ο αλγόριθμος του Deutsch