A) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας. B) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης. C) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς. D) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.
A) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα. B) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή. C) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα. D) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.
A) AES B) SHA-256 C) RSA D) Diffie-Hellman
A) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό. B) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό. C) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών. D) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.
A) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα. B) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν. C) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων. D) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.
A) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους. B) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων. C) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων. D) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.
A) Ο αλγόριθμος του Grover B) Ο αλγόριθμος του Deutsch C) Ο αλγόριθμος του Shor D) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani
A) Κβαντική υπέρθεση B) Κβαντικός παραλληλισμός C) Κβαντική παρεμβολή D) Κβαντική διεμπλοκή |