A) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.
B) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης.
C) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς.
D) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας.

A) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.
B) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα.
C) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή.
D) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.

A) RSA
B) AES
C) Diffie-Hellman
D) SHA-256

A) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό.
B) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό.
C) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.
D) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.

A) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.
B) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.
C) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν.
D) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα.

A) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.
B) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.
C) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους.
D) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων.

A) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani
B) Ο αλγόριθμος του Grover
C) Ο αλγόριθμος του Deutsch
D) Ο αλγόριθμος του Shor

A) Κβαντική διεμπλοκή
B) Κβαντική υπέρθεση
C) Κβαντική παρεμβολή
D) Κβαντικός παραλληλισμός