A) Η μέγιστη δύναμη της μεταβλητής στο πολυώνυμο. B) Ο αριθμός των όρων στο πολυώνυμο. C) Το άθροισμα των δυνάμεων όλων των όρων στο πολυώνυμο. D) Ο συντελεστής του όρου με τη μέγιστη δύναμη.
A) Εκτίμηση τιμών μεταξύ γνωστών σημείων δεδομένων. B) Εύρεση των ακριβών τιμών των σημείων δεδομένων. C) Επεξεργασία δεδομένων ώστε να ταιριάζουν σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο. D) Αγνόηση ακραίων τιμών δεδομένων για καλύτερη ακρίβεια.
A) Ακριβής προσαρμογή των σημείων δεδομένων. B) Μεγιστοποίηση των ακραίων τιμών στα δεδομένα. C) Ελαχιστοποίηση του αθροίσματος των τετραγώνων των διαφορών μεταξύ των σημείων δεδομένων και της προσεγγιστικής συνάρτησης. D) Χρήση της διάμεσου αντί της μέσης τιμής.
A) Είναι εκθετικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την προσέγγιση με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων. B) Είναι ρητές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την ανάλυση σφαλμάτων. C) Είναι πολυωνυμικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για παρεμβολή. D) Είναι τριγωνομετρικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την ομαλοποίηση δεδομένων.
A) Η παρεμβολή χρησιμοποιείται για διακριτά δεδομένα, ενώ η προσέγγιση για συνεχή δεδομένα. B) Η προσέγγιση παρέχει ακριβείς τιμές, ενώ η παρεμβολή παρέχει εκτιμήσεις. C) Η παρεμβολή είναι λιγότερο ακριβής από την προσέγγιση. D) Η παρεμβολή περνάει από όλα τα σημεία δεδομένων, ενώ η προσέγγιση όχι.
A) Αυξάνει την πολυπλοκότητα του μοντέλου προσέγγισης. B) Εισάγει περισσότερο θόρυβο στα δεδομένα για καλύτερη ακρίβεια. C) Δίνει μεγαλύτερη έμφαση στις ακραίες τιμές στα δεδομένα. D) Αποτρέπει την υπερπροσαρμογή και βελτιώνει τη γενίκευση της προσέγγισης.
A) Θεώρημα του Rolle B) Θεώρημα Προσέγγισης του Weierstrass C) Θεώρημα Μέσης Τιμής του Cauchy D) Θεώρημα Ενδιάμεσης Τιμής του Bolzano
A) Η απουσία σφαλμάτων στην προσέγγιση. B) Ο αριθμός των σημείων δεδομένων στην προσέγγιση. C) Η διαφορά μεταξύ της πραγματικής συνάρτησης και της προσέγγισής της. D) Το άθροισμα όλων των υπολογισμένων σφαλμάτων στην προσέγγιση.
A) Περιορίζονται μόνο σε γραμμικές προσεγγίσεις. B) Απαιτούν λιγότερα σημεία δεδομένων για την επίτευξη ακριβών αποτελεσμάτων. C) Απαιτούν λιγότερους υπολογιστικούς πόρους σε σύγκριση με τις μονομεταβλητές μεθόδους. D) Μπορούν να διαχειριστούν συναρτήσεις με πολλές μεταβλητές και αλληλεπιδράσεις.
A) Να διασφαλιστεί ότι το πολυώνυμο έχει ακέραιους συντελεστές. B) Να ελαχιστοποιηθεί το μέγιστο σφάλμα σε ένα συγκεκριμένο διάστημα. C) Να μεγιστοποιηθεί η ταχύτητα των υπολογισμών. D) Να αυξηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο βαθμός του πολυωνύμου.
A) 2N φορές. B) N/2 φορές. C) N + 2 φορές. D) N φορές. |