A) Ο αριθμός των όρων στο πολυώνυμο. B) Η μέγιστη δύναμη της μεταβλητής στο πολυώνυμο. C) Ο συντελεστής του όρου με τη μέγιστη δύναμη. D) Το άθροισμα των δυνάμεων όλων των όρων στο πολυώνυμο.
A) Εκτίμηση τιμών μεταξύ γνωστών σημείων δεδομένων. B) Επεξεργασία δεδομένων ώστε να ταιριάζουν σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο. C) Εύρεση των ακριβών τιμών των σημείων δεδομένων. D) Αγνόηση ακραίων τιμών δεδομένων για καλύτερη ακρίβεια.
A) Ακριβής προσαρμογή των σημείων δεδομένων. B) Ελαχιστοποίηση του αθροίσματος των τετραγώνων των διαφορών μεταξύ των σημείων δεδομένων και της προσεγγιστικής συνάρτησης. C) Μεγιστοποίηση των ακραίων τιμών στα δεδομένα. D) Χρήση της διάμεσου αντί της μέσης τιμής.
A) Είναι εκθετικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την προσέγγιση με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων. B) Είναι πολυωνυμικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για παρεμβολή. C) Είναι ρητές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την ανάλυση σφαλμάτων. D) Είναι τριγωνομετρικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την ομαλοποίηση δεδομένων.
A) Η προσέγγιση παρέχει ακριβείς τιμές, ενώ η παρεμβολή παρέχει εκτιμήσεις. B) Η παρεμβολή χρησιμοποιείται για διακριτά δεδομένα, ενώ η προσέγγιση για συνεχή δεδομένα. C) Η παρεμβολή είναι λιγότερο ακριβής από την προσέγγιση. D) Η παρεμβολή περνάει από όλα τα σημεία δεδομένων, ενώ η προσέγγιση όχι.
A) Δίνει μεγαλύτερη έμφαση στις ακραίες τιμές στα δεδομένα. B) Εισάγει περισσότερο θόρυβο στα δεδομένα για καλύτερη ακρίβεια. C) Αποτρέπει την υπερπροσαρμογή και βελτιώνει τη γενίκευση της προσέγγισης. D) Αυξάνει την πολυπλοκότητα του μοντέλου προσέγγισης.
A) Θεώρημα Ενδιάμεσης Τιμής του Bolzano B) Θεώρημα Προσέγγισης του Weierstrass C) Θεώρημα του Rolle D) Θεώρημα Μέσης Τιμής του Cauchy
A) Η διαφορά μεταξύ της πραγματικής συνάρτησης και της προσέγγισής της. B) Το άθροισμα όλων των υπολογισμένων σφαλμάτων στην προσέγγιση. C) Η απουσία σφαλμάτων στην προσέγγιση. D) Ο αριθμός των σημείων δεδομένων στην προσέγγιση.
A) Απαιτούν λιγότερους υπολογιστικούς πόρους σε σύγκριση με τις μονομεταβλητές μεθόδους. B) Απαιτούν λιγότερα σημεία δεδομένων για την επίτευξη ακριβών αποτελεσμάτων. C) Περιορίζονται μόνο σε γραμμικές προσεγγίσεις. D) Μπορούν να διαχειριστούν συναρτήσεις με πολλές μεταβλητές και αλληλεπιδράσεις.
A) Να διασφαλιστεί ότι το πολυώνυμο έχει ακέραιους συντελεστές. B) Να αυξηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο βαθμός του πολυωνύμου. C) Να ελαχιστοποιηθεί το μέγιστο σφάλμα σε ένα συγκεκριμένο διάστημα. D) Να μεγιστοποιηθεί η ταχύτητα των υπολογισμών.
A) N/2 φορές. B) N + 2 φορές. C) N φορές. D) 2N φορές. |