A) Ο συντελεστής του όρου με τη μέγιστη δύναμη. B) Το άθροισμα των δυνάμεων όλων των όρων στο πολυώνυμο. C) Ο αριθμός των όρων στο πολυώνυμο. D) Η μέγιστη δύναμη της μεταβλητής στο πολυώνυμο.
A) Επεξεργασία δεδομένων ώστε να ταιριάζουν σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο. B) Εύρεση των ακριβών τιμών των σημείων δεδομένων. C) Αγνόηση ακραίων τιμών δεδομένων για καλύτερη ακρίβεια. D) Εκτίμηση τιμών μεταξύ γνωστών σημείων δεδομένων.
A) Μεγιστοποίηση των ακραίων τιμών στα δεδομένα. B) Ακριβής προσαρμογή των σημείων δεδομένων. C) Χρήση της διάμεσου αντί της μέσης τιμής. D) Ελαχιστοποίηση του αθροίσματος των τετραγώνων των διαφορών μεταξύ των σημείων δεδομένων και της προσεγγιστικής συνάρτησης.
A) Είναι πολυωνυμικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για παρεμβολή. B) Είναι εκθετικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την προσέγγιση με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων. C) Είναι τριγωνομετρικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την ομαλοποίηση δεδομένων. D) Είναι ρητές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την ανάλυση σφαλμάτων.
A) Η προσέγγιση παρέχει ακριβείς τιμές, ενώ η παρεμβολή παρέχει εκτιμήσεις. B) Η παρεμβολή είναι λιγότερο ακριβής από την προσέγγιση. C) Η παρεμβολή περνάει από όλα τα σημεία δεδομένων, ενώ η προσέγγιση όχι. D) Η παρεμβολή χρησιμοποιείται για διακριτά δεδομένα, ενώ η προσέγγιση για συνεχή δεδομένα.
A) Δίνει μεγαλύτερη έμφαση στις ακραίες τιμές στα δεδομένα. B) Εισάγει περισσότερο θόρυβο στα δεδομένα για καλύτερη ακρίβεια. C) Αυξάνει την πολυπλοκότητα του μοντέλου προσέγγισης. D) Αποτρέπει την υπερπροσαρμογή και βελτιώνει τη γενίκευση της προσέγγισης.
A) Θεώρημα του Rolle B) Θεώρημα Μέσης Τιμής του Cauchy C) Θεώρημα Ενδιάμεσης Τιμής του Bolzano D) Θεώρημα Προσέγγισης του Weierstrass
A) Ο αριθμός των σημείων δεδομένων στην προσέγγιση. B) Το άθροισμα όλων των υπολογισμένων σφαλμάτων στην προσέγγιση. C) Η διαφορά μεταξύ της πραγματικής συνάρτησης και της προσέγγισής της. D) Η απουσία σφαλμάτων στην προσέγγιση.
A) Απαιτούν λιγότερα σημεία δεδομένων για την επίτευξη ακριβών αποτελεσμάτων. B) Απαιτούν λιγότερους υπολογιστικούς πόρους σε σύγκριση με τις μονομεταβλητές μεθόδους. C) Μπορούν να διαχειριστούν συναρτήσεις με πολλές μεταβλητές και αλληλεπιδράσεις. D) Περιορίζονται μόνο σε γραμμικές προσεγγίσεις.
A) Να ελαχιστοποιηθεί το μέγιστο σφάλμα σε ένα συγκεκριμένο διάστημα. B) Να διασφαλιστεί ότι το πολυώνυμο έχει ακέραιους συντελεστές. C) Να αυξηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο βαθμός του πολυωνύμου. D) Να μεγιστοποιηθεί η ταχύτητα των υπολογισμών.
A) 2N φορές. B) N/2 φορές. C) N φορές. D) N + 2 φορές. |