A) Το άθροισμα των δυνάμεων όλων των όρων στο πολυώνυμο. B) Ο αριθμός των όρων στο πολυώνυμο. C) Ο συντελεστής του όρου με τη μέγιστη δύναμη. D) Η μέγιστη δύναμη της μεταβλητής στο πολυώνυμο.
A) Επεξεργασία δεδομένων ώστε να ταιριάζουν σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο. B) Αγνόηση ακραίων τιμών δεδομένων για καλύτερη ακρίβεια. C) Εκτίμηση τιμών μεταξύ γνωστών σημείων δεδομένων. D) Εύρεση των ακριβών τιμών των σημείων δεδομένων.
A) Ελαχιστοποίηση του αθροίσματος των τετραγώνων των διαφορών μεταξύ των σημείων δεδομένων και της προσεγγιστικής συνάρτησης. B) Μεγιστοποίηση των ακραίων τιμών στα δεδομένα. C) Ακριβής προσαρμογή των σημείων δεδομένων. D) Χρήση της διάμεσου αντί της μέσης τιμής.
A) Είναι τριγωνομετρικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την ομαλοποίηση δεδομένων. B) Είναι εκθετικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την προσέγγιση με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων. C) Είναι ρητές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την ανάλυση σφαλμάτων. D) Είναι πολυωνυμικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για παρεμβολή.
A) Η παρεμβολή περνάει από όλα τα σημεία δεδομένων, ενώ η προσέγγιση όχι. B) Η παρεμβολή είναι λιγότερο ακριβής από την προσέγγιση. C) Η παρεμβολή χρησιμοποιείται για διακριτά δεδομένα, ενώ η προσέγγιση για συνεχή δεδομένα. D) Η προσέγγιση παρέχει ακριβείς τιμές, ενώ η παρεμβολή παρέχει εκτιμήσεις.
A) Αυξάνει την πολυπλοκότητα του μοντέλου προσέγγισης. B) Δίνει μεγαλύτερη έμφαση στις ακραίες τιμές στα δεδομένα. C) Αποτρέπει την υπερπροσαρμογή και βελτιώνει τη γενίκευση της προσέγγισης. D) Εισάγει περισσότερο θόρυβο στα δεδομένα για καλύτερη ακρίβεια.
A) Θεώρημα Ενδιάμεσης Τιμής του Bolzano B) Θεώρημα Μέσης Τιμής του Cauchy C) Θεώρημα Προσέγγισης του Weierstrass D) Θεώρημα του Rolle
A) Η απουσία σφαλμάτων στην προσέγγιση. B) Το άθροισμα όλων των υπολογισμένων σφαλμάτων στην προσέγγιση. C) Η διαφορά μεταξύ της πραγματικής συνάρτησης και της προσέγγισής της. D) Ο αριθμός των σημείων δεδομένων στην προσέγγιση.
A) Μπορούν να διαχειριστούν συναρτήσεις με πολλές μεταβλητές και αλληλεπιδράσεις. B) Απαιτούν λιγότερους υπολογιστικούς πόρους σε σύγκριση με τις μονομεταβλητές μεθόδους. C) Απαιτούν λιγότερα σημεία δεδομένων για την επίτευξη ακριβών αποτελεσμάτων. D) Περιορίζονται μόνο σε γραμμικές προσεγγίσεις.
A) Να αυξηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο βαθμός του πολυωνύμου. B) Να διασφαλιστεί ότι το πολυώνυμο έχει ακέραιους συντελεστές. C) Να ελαχιστοποιηθεί το μέγιστο σφάλμα σε ένα συγκεκριμένο διάστημα. D) Να μεγιστοποιηθεί η ταχύτητα των υπολογισμών.
A) 2N φορές. B) N φορές. C) N/2 φορές. D) N + 2 φορές. |