A) Ο κεντρικός σχεδιασμός είναι πιο αποτελεσματικός από την ελεύθερη αγορά.
B) Η κυβερνητική ρύθμιση είναι απαραίτητη για μια δίκαιη οικονομία.
C) Η οικονομική ελευθερία οδηγεί στην προσωπική ελευθερία.
D) Η φιλανθρωπία είναι η καλύτερη λύση για τη φτώχεια.

A) Συχνά οδηγεί σε ακούσιες αρνητικές συνέπειες.
B) Θα πρέπει να επεκταθεί σε όλους τους τομείς.
C) Είναι πάντα επωφελής για την οικονομία.
D) Παρέχει τις απαραίτητες εγγυήσεις.

A) Εξαλείφει τον ανταγωνισμό.
B) Εγγυάται ίσα αποτελέσματα.
C) Επιτρέπει την εθελοντική ανταλλαγή.
D) Ελέγχεται εύκολα από την κυβέρνηση.

A) Να προτείνει μια επαναστατική κυβερνητική αλλαγή.
B) Να υποστηρίξει τον κυβερνητικό έλεγχο της οικονομίας.
C) Να υποστηρίξει την πλήρη οικονομική ισότητα.
D) Προώθηση των αρχών μιας ελεύθερης κοινωνίας.

A) Ωφελούν τους καταναλωτές.
B) Σταθεροποιούν την αγορά.
C) Μειώνουν πάντα τον πληθωρισμό.
D) Οδηγούν σε ελλείψεις και πλεονάσματα.

A) Συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
B) Διακριτικές δημοσιονομικές πολιτικές.
C) Μακροπρόθεσμες επενδυτικές στρατηγικές.
D) Μικρά κυβερνητικά προγράμματα.

A) Καθολική χρηματοδότηση της εκπαίδευσης.
B) Περιορισμός της πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
C) Κυβερνητικός έλεγχος των σχολείων.
D) Εκπαιδευτική επιλογή και ανταγωνισμός.

A) Καθοδήγηση όλων των οικονομικών δραστηριοτήτων.
B) Καθορισμός τιμών για αγαθά και υπηρεσίες.
C) Υποκατάσταση ιδιωτικών φορέων σε όλους τους τομείς.
D) Διατήρηση ενός σταθερού πλαισίου για την αγορά.

A) Κυβερνητικά συμφέροντα.
B) Μόνο το ισχυρότερο κόμμα.
C) Κανένα από τα δύο μέρη.
D) Και τα δύο εμπλεκόμενα μέρη.