A) Ένας τύπος πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης. B) Ένα είδος κυβερνητικής διαφθοράς. C) Η συμμετοχή των πολιτών στη λήψη κοινοτικών αποφάσεων και στις δημόσιες υποθέσεις. D) Μια μορφή ηλεκτρονικών αγορών.
A) Περιφερειακή κυβέρνηση. B) Διεθνής κυβέρνηση. C) Τοπική αυτοδιοίκηση. D) Εθνική κυβέρνηση.
A) Η χρήση της τεχνολογίας για τη συμμετοχή των πολιτών στη διακυβέρνηση και τη λήψη αποφάσεων. B) Μια μορφή αποκλεισμού των πολιτών. C) Μια πολιτική ιδεολογία. D) Υπερβολικός κυβερνητικός έλεγχος των πολιτών.
A) Παροχή ψυχαγωγίας στις κοινότητες. B) Για τον εορτασμό των εθνικών εορτών. C) Να συγκεντρώσει τυχαία επιλεγμένους πολίτες για να συζητήσουν δημόσια θέματα. D) Για την επιβολή αυστηρών κυβερνητικών κανονισμών.
A) Ενισχύει τη διαφθορά στο πλαίσιο των νομοθετικών διαδικασιών. B) Μειώνει την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης. C) Μπορεί να οδηγήσει σε πιο ολοκληρωμένες και τεκμηριωμένες πολιτικές αποφάσεις. D) Προωθεί την ανεξέλεγκτη εξουσία των κυβερνητικών αξιωματούχων.
A) Αποφεύγοντας τις συζητήσεις με τους γείτονες. B) Κατανοώντας τον αντίκτυπο της συμμετοχής τους στη λήψη αποφάσεων. C) Βασιζόμενοι αποκλειστικά σε κυβερνητικούς αξιωματούχους. D) Αγνοώντας τα κοινοτικά ζητήματα.
A) Να δίνει προτεραιότητα στις κυβερνητικές ατζέντες έναντι των αναγκών των πολιτών. B) Υποστήριξη των συμφερόντων των πολιτών και παροχή πλατφορμών δέσμευσης. C) Να αποθαρρύνει τη συμμετοχή των πολιτών. D) Να φιμώσει τις φωνές της κοινότητας.
A) Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των δύο όρων. B) Η συμμετοχή περιλαμβάνει την άμεση συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων, ενώ η δέσμευση μπορεί να αφορά ευρύτερες αλληλεπιδράσεις με την κοινότητα. C) Η δέσμευση απαιτείται από το νόμο, ενώ η συμμετοχή είναι εθελοντική. D) Η συμμετοχή περιορίζεται σε διαδικτυακές αλληλεπιδράσεις, ενώ η εμπλοκή είναι πρόσωπο με πρόσωπο.
A) Οι πολίτες αποφεύγουν τον ανοιχτό διάλογο για δημόσια θέματα. B) Οι πολίτες λαμβάνουν αποφάσεις μόνο με βάση τα συναισθήματα. C) Οι πολίτες ακολουθούν τις εντολές της κυβέρνησης. D) Οι πολίτες συμμετέχουν σε ενημερωμένες και με σεβασμό συζητήσεις για τη λήψη συλλογικών αποφάσεων.
A) Αρχές που επικεντρώνονται στον άνθρωπο. B) Αρχές αυταρχισμού. C) Καπιταλιστικές αρχές. D) Τεχνοκρατικές αρχές.
A) Αλλαγή παραδείγματος με την προτεραιότητα στο "κέρδος". B) Αλλαγή παραδείγματος με την προτεραιότητα στους "άνθρωπους". C) Αλλαγή παραδείγματος με την προτεραιότητα στην "εξουσία". D) Αλλαγή παραδείγματος με την προτεραιότητα στην "τεχνολογία".
A) Η Διακήρυξη του Ρίο. B) Το Πρωτόκολλο του Κιότο. C) Η Συμφωνία του Παρισιού. D) Η Γενική Συνδιάσκεψη.
A) Η πρόσβαση σε υπηρεσίες πολυτελείας. B) Υπερβολική διαθεσιμότητα εκπαιδευτικών πόρων. C) Έλλειψη χρόνου για δραστηριότητες. D) Η εύρεση οικονομικά προσιτής φροντίδας παιδιών.
A) Υπερβολική διαθεσιμότητα πόρων. B) Έλλειψη ενδιαφέροντος για θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος. C) Υπερβολική οργανωτική υποστήριξη. D) Δυσκολία στην οργάνωση.
A) Δευτερεύουσες πεποιθήσεις. B) Ευέλικτες βασικές πεποιθήσεις. C) Αμετάβλητες θεμελιώδεις πεποιθήσεις. D) Βασικές πεποιθήσεις που σχετίζονται με τις πολιτικές.
A) Ευρωπαϊκή Ένωση. B) Ηνωμένα Έθνη. C) Cochrane. D) Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.
A) Νέα Υόρκη, ΗΠΑ B) Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο C) Πόρτο Αλέγκρε, Βραζιλία D) Παρίσι, Γαλλία
A) 2000 B) 2010 C) 1989 D) 1995
A) Διαδικασίες λήψης αποφάσεων που αφορούν μόνο την κυβέρνηση. B) Μεθοδολογίες συμμετοχικού σχεδιασμού. C) Κεντρικός οικονομικός σχεδιασμός. D) Στρατηγικές επενδύσεων του ιδιωτικού τομέα.
A) Προκατάληψη των ειδικών που υποβαθμίζει τις διαφωνούντες απόψεις. B) Μειωμένη συμμετοχή επιστημονικών ειδικών. C) Αυξημένο οικονομικό κόστος για τις κυβερνήσεις. D) Πλήρης συμφωνία σε όλες τις περιβαλλοντικές πολιτικές.
A) Συστήματα Γεωγραφικών Πληροφοριών (GIS) B) Ακολουθία DNA C) Τεχνολογία blockchain D) Τεχνητή Νοημοσύνη
A) Προστασία που βασίζεται στην τοπική κοινότητα. B) Προστασία που καθοδηγείται από ειδικούς. C) Παραδοσιακή προστασία. D) Προστασία που καθοδηγείται από αξίες.
A) ICOMOS Αυστραλίας B) Εθνικό Ταμείο C) Παγκόσμιο Ταμείο Μνημείων D) UNESCO
A) Ηνωμένες Πολιτείες B) Αυστραλία C) Νέα Ζηλανδία D) Καναδάς
A) Μόνο εργαστήρια που διεξάγονται από ειδικούς. B) Αποκλειστικές συναντήσεις της κυβέρνησης. C) Συνέδρια του ιδιωτικού τομέα. D) Ανταλλαγή γνώσεων, εκπαίδευση, διαβουλεύσεις, εκθέσεις, ακαδημαϊκές εκδηλώσεις, καμπάνιες ενημέρωσης.
A) Πολιτικές συζητήσεις. B) Συναντήσεις που δεν είναι ανοιχτές στο κοινό. C) Επιτροπές πολιτών που βασίζονται στον διάλογο. D) Ιδιωτικές συζητήσεις.
A) Απόλυτη μοναρχία B) Θειοκρατία C) Ολιγαρχία D) Λαϊκή κυριαρχία
A) Εξαιρούν τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων. B) Είναι πάντα μοναδικά και διαφορετικά. C) Συχνά μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά. D) Δεν περιλαμβάνουν ποτέ άμεση συμμετοχή των πολιτών. |