A) Μια συμπεριφορά που ενθαρρύνει τα άτομα να παρεμβαίνουν σε ομαδικά περιβάλλοντα. B) Ένα φαινόμενο κατά το οποίο τα άτομα είναι λιγότερο πιθανό να προσφέρουν βοήθεια σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όταν υπάρχουν και άλλα άτομα. C) Μια μελέτη που δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να βοηθήσουν όταν είναι μόνοι τους. D) Μια ενστικτώδης αντίδραση για την παροχή βοήθειας σε οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
A) 1990. B) 1968. C) 1975. D) 1982.
A) Γρήγορη λήψη αποφάσεων. B) Διάχυση της ευθύνης. C) Αυξημένη αίσθηση προσωπικής ευθύνης. D) Ισχυρές ατομικιστικές αξίες.
A) Αποφύγετε να εμπλακείτε σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. B) Αναλάβετε την προσωπική σας ευθύνη και παρεμβαίνετε. C) Υποθέστε ότι κάποιος άλλος θα βοηθήσει και απομακρυνθείτε. D) Βασιστείτε στους κοινωνικούς κανόνες για να καθοδηγήσετε τη συμπεριφορά σας.
A) Επιταχύνει το χρόνο απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. B) Καθυστερεί τον χρόνο ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. C) Δεν έχει καμία επίδραση στο χρόνο απόκρισης έκτακτης ανάγκης. D) Επηρεάζει μόνο τον ατομικό χρόνο απόκρισης.
A) Οι άνθρωποι ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά σε ομάδες παρά μόνοι τους. B) Οι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. C) Οι άνθρωποι αναθέτουν επιλεκτικά την ευθύνη σε άλλους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Οι άνθρωποι αισθάνονται λιγότερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι.
A) Ενθάρρυνση των ανθρώπων να βασίζονται αποκλειστικά στη λήψη ομαδικών αποφάσεων. B) Εκπαίδευση των ατόμων σχετικά με το φαινόμενο και τις συνέπειές του. C) Προώθηση μιας ατομικιστικής στάσης σε ομαδικά περιβάλλοντα. D) Αγνοώντας την παρουσία άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Ανάληψη άμεσης δράσης για να βοηθήσουμε. B) Απόφαση για το αν θα παρέμβετε. C) Να έχετε επίγνωση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. D) Εκτίμηση των κινδύνων.
A) Σαράντα τοις εκατό B) Ενενήντα τοις εκατό C) Πενήντα τοις εκατό D) Εβδομήντα τοις εκατό
A) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που δεν παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. B) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. C) Σε όλους τους τύπους έκτακτων αναγκών. D) Σε καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη.
A) 30% B) Πάνω από 90% C) 70% D) 50%
A) Κοινωνική ταυτότητα B) Κοινωνική διευκόλυνση C) Κοινωνική επιρροή D) Κοινωνική σύγκριση
A) Έμμεση παρέμβαση B) Παθητική παρέμβαση C) Παρεμβολή μέσω παρέμβασης D) Άμεση παρέμβαση
A) Όλες οι καταστάσεις B) Επικίνδυνες καταστάσεις C) Καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη D) Μη επικίνδυνες καταστάσεις
A) Εξοικείωση με το περιβάλλον B) Υψηλή συνοχή της ομάδας C) Χαμηλές συνέπειες D) Υψηλή αβεβαιότητα
A) Προκαλεί σύγχυση B) Μειώνει την πιθανότητα C) Δεν έχει καμία επίδραση D) Αυξάνει την πιθανότητα
A) Αυξάνει την αίσθηση επείγοντος. B) Μπορεί να περιορίσει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Δεν έχει καμία επίδραση. D) Ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Ομάδα τεσσάρων μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. B) Ομάδα τεσσάρων μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. C) Ομάδα δύο μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. D) Ομάδα δύο μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής.
A) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που του άρεσε. B) Εάν το άτομο φορούσε ένα ουδέτερο μπλουζάκι. C) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που δεν του άρεσε. D) Εάν το άτομο φορούσε ένα απλό μπλουζάκι.
A) Προκαλεί σύγχυση. B) Δεν έχει καμία επίδραση. C) Πάντα εμποδίζει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Μπορεί να ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας B) Θεωρία της αυτοκατηγοριοποίησης C) Θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης D) Θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας
A) Η κοινωνική ταυτοποίηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Η ενσυναίσθηση δεν προέβλεπε πλέον τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Η ενσυναίσθηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Το μέγεθος της ομάδας προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) 2010 B) 2008 C) 2011 D) 2009
A) Παρέμβαση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης: Έλεγχος της πραγματικότητας B) Τι θα κάνατε; Η σειρά C) Prime Time: Τι θα κάνατε; D) Το Φαινόμενο της Παθητικότητας: Ζωντανά
A) 500 B) 300 C) 400 D) 100
A) 51,53 δευτερόλεπτα B) 45,00 δευτερόλεπτα C) 36,38 δευτερόλεπτα D) 60,00 δευτερόλεπτα
A) 51,53 δευτερόλεπτα B) 60,00 δευτερόλεπτα C) 45,00 δευτερόλεπτα D) 36,38 δευτερόλεπτα
A) Jake Smith B) Jake Harmen C) James Harmen D) John Harmen
A) Suzy Harmen B) Suzanne Harmen C) Susan Harmen D) Sally Harmen
A) 2012 B) 2010 C) 2005 D) 2007
A) Νιώθοντας ενσυναίσθηση. B) Κατανοώντας την ανάγκη για βοήθεια. C) Δρώντας. D) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά.
A) Ανάλυση κοινωνικής θέσης B) Συμπαθητική οργή C) Ηθική σκέψη D) Πολυμορφική άγνοια
A) Ερμηνεία B) Αίσθηση ενσυναίσθησης C) Παρατήρηση D) Δράση
A) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά B) Συνοψίζοντας τα κίνητρα για μια ενέργεια C) Νιώθοντας ενσυναίσθηση D) Ερμηνεύοντας την ανάγκη για βοήθεια
A) Φόβος για τιμωρία B) Πίεση από συνομηλίκους C) Συμμόρφωση με τους κανόνες D) Στερεότυπα φύλου
A) Παράγοντες που μετριάζουν την ποινή B) Έλλειψη εύλογων αποδείξεων C) Ελαφρυντικές περιστάσεις D) Αναγκαίοι λόγοι
A) Ατομικισμός B) Συλλογική συνείδηση C) Πολιτισμική απομόνωση D) Ατομική ευθύνη
A) Το πρόγραμμα Green Dot B) Το πρόγραμμα Blue Light C) Το πρόγραμμα InterAct για την πρόληψη της σεξουαλικής επίθεσης D) Το πρόγραμμα Red Flag
A) Κοινωνική διευκόλυνση B) Συμμόρφωση C) Αποπροσωποποίηση D) Ομαδική πόλωση
A) 30 Μαΐου 2011 B) 13 Μαρτίου 1964 C) 24 Οκτωβρίου 2009 D) 25 Δεκεμβρίου 1964
A) Υπήρχαν περισσότεροι από 38 αυτόπτες μάρτυρες. B) Ο δράστης συνελήφθη αμέσως. C) Η ιστορία είχε υπερβολικοποιηθεί από τα μέσα ενημέρωσης. D) Η αστυνομία δεν κλήθηκε καθόλου.
A) Κολυμπούσε. B) Κινούνταν με ιστιοπλοϊκό. C) Ψάρευε. D) Βρισκόταν όρθιος σε νερό που έφτανε μέχρι το λαιμό του.
A) Αφυδάτωση B) Πνιγμός C) Έμφραγμα D) Υποθερμία
A) Ένας καλόκαρδος άνθρωπος B) Ένας πυροσβέστης C) Ένας αξιωματικός της ακτοφυλακής D) Ένας αστυνομικός
A) Αμνησία. B) Απώλεια ακοής. C) Κατάγματα. D) Φωτιές από τσιγάρα στην πλάτη της.
A) Σχεδόν 40 λεπτά B) 30 λεπτά C) 50 λεπτά D) 20 λεπτά
A) 10 λεπτά B) 15 λεπτά C) 5 λεπτά D) 3 λεπτά |