A) Ένα φαινόμενο κατά το οποίο τα άτομα είναι λιγότερο πιθανό να προσφέρουν βοήθεια σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όταν υπάρχουν και άλλα άτομα. B) Μια συμπεριφορά που ενθαρρύνει τα άτομα να παρεμβαίνουν σε ομαδικά περιβάλλοντα. C) Μια ενστικτώδης αντίδραση για την παροχή βοήθειας σε οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. D) Μια μελέτη που δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να βοηθήσουν όταν είναι μόνοι τους.
A) 1968. B) 1975. C) 1982. D) 1990.
A) Γρήγορη λήψη αποφάσεων. B) Διάχυση της ευθύνης. C) Ισχυρές ατομικιστικές αξίες. D) Αυξημένη αίσθηση προσωπικής ευθύνης.
A) Υποθέστε ότι κάποιος άλλος θα βοηθήσει και απομακρυνθείτε. B) Αποφύγετε να εμπλακείτε σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. C) Βασιστείτε στους κοινωνικούς κανόνες για να καθοδηγήσετε τη συμπεριφορά σας. D) Αναλάβετε την προσωπική σας ευθύνη και παρεμβαίνετε.
A) Επηρεάζει μόνο τον ατομικό χρόνο απόκρισης. B) Επιταχύνει το χρόνο απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. C) Δεν έχει καμία επίδραση στο χρόνο απόκρισης έκτακτης ανάγκης. D) Καθυστερεί τον χρόνο ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Οι άνθρωποι αναθέτουν επιλεκτικά την ευθύνη σε άλλους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. B) Οι άνθρωποι αισθάνονται λιγότερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. C) Οι άνθρωποι ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά σε ομάδες παρά μόνοι τους. D) Οι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι.
A) Προώθηση μιας ατομικιστικής στάσης σε ομαδικά περιβάλλοντα. B) Εκπαίδευση των ατόμων σχετικά με το φαινόμενο και τις συνέπειές του. C) Ενθάρρυνση των ανθρώπων να βασίζονται αποκλειστικά στη λήψη ομαδικών αποφάσεων. D) Αγνοώντας την παρουσία άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Απόφαση για το αν θα παρέμβετε. B) Να έχετε επίγνωση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. C) Ανάληψη άμεσης δράσης για να βοηθήσουμε. D) Εκτίμηση των κινδύνων.
A) Ενενήντα τοις εκατό B) Εβδομήντα τοις εκατό C) Πενήντα τοις εκατό D) Σαράντα τοις εκατό
A) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. B) Σε όλους τους τύπους έκτακτων αναγκών. C) Σε καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη. D) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που δεν παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο.
A) Πάνω από 90% B) 50% C) 30% D) 70%
A) Κοινωνική ταυτότητα B) Κοινωνική σύγκριση C) Κοινωνική επιρροή D) Κοινωνική διευκόλυνση
A) Παθητική παρέμβαση B) Άμεση παρέμβαση C) Παρεμβολή μέσω παρέμβασης D) Έμμεση παρέμβαση
A) Καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη B) Όλες οι καταστάσεις C) Μη επικίνδυνες καταστάσεις D) Επικίνδυνες καταστάσεις
A) Χαμηλές συνέπειες B) Υψηλή αβεβαιότητα C) Υψηλή συνοχή της ομάδας D) Εξοικείωση με το περιβάλλον
A) Μειώνει την πιθανότητα B) Προκαλεί σύγχυση C) Αυξάνει την πιθανότητα D) Δεν έχει καμία επίδραση
A) Δεν έχει καμία επίδραση. B) Μπορεί να περιορίσει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Αυξάνει την αίσθηση επείγοντος.
A) Ομάδα τεσσάρων μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. B) Ομάδα δύο μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. C) Ομάδα τεσσάρων μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. D) Ομάδα δύο μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής.
A) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που του άρεσε. B) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που δεν του άρεσε. C) Εάν το άτομο φορούσε ένα απλό μπλουζάκι. D) Εάν το άτομο φορούσε ένα ουδέτερο μπλουζάκι.
A) Μπορεί να ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Δεν έχει καμία επίδραση. C) Προκαλεί σύγχυση. D) Πάντα εμποδίζει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Θεωρία της αυτοκατηγοριοποίησης B) Θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας C) Θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας D) Θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης
A) Η ενσυναίσθηση δεν προέβλεπε πλέον τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Το μέγεθος της ομάδας προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Η κοινωνική ταυτοποίηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Η ενσυναίσθηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) 2010 B) 2009 C) 2011 D) 2008
A) Το Φαινόμενο της Παθητικότητας: Ζωντανά B) Prime Time: Τι θα κάνατε; C) Παρέμβαση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης: Έλεγχος της πραγματικότητας D) Τι θα κάνατε; Η σειρά
A) 400 B) 100 C) 500 D) 300
A) 36,38 δευτερόλεπτα B) 45,00 δευτερόλεπτα C) 51,53 δευτερόλεπτα D) 60,00 δευτερόλεπτα
A) 36,38 δευτερόλεπτα B) 51,53 δευτερόλεπτα C) 45,00 δευτερόλεπτα D) 60,00 δευτερόλεπτα
A) Jake Smith B) James Harmen C) Jake Harmen D) John Harmen
A) Susan Harmen B) Suzanne Harmen C) Sally Harmen D) Suzy Harmen
A) 2010 B) 2007 C) 2012 D) 2005
A) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. B) Δρώντας. C) Κατανοώντας την ανάγκη για βοήθεια. D) Νιώθοντας ενσυναίσθηση.
A) Ανάλυση κοινωνικής θέσης B) Συμπαθητική οργή C) Πολυμορφική άγνοια D) Ηθική σκέψη
A) Δράση B) Παρατήρηση C) Ερμηνεία D) Αίσθηση ενσυναίσθησης
A) Ερμηνεύοντας την ανάγκη για βοήθεια B) Συνοψίζοντας τα κίνητρα για μια ενέργεια C) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά D) Νιώθοντας ενσυναίσθηση
A) Πίεση από συνομηλίκους B) Συμμόρφωση με τους κανόνες C) Στερεότυπα φύλου D) Φόβος για τιμωρία
A) Παράγοντες που μετριάζουν την ποινή B) Αναγκαίοι λόγοι C) Έλλειψη εύλογων αποδείξεων D) Ελαφρυντικές περιστάσεις
A) Ατομικισμός B) Ατομική ευθύνη C) Συλλογική συνείδηση D) Πολιτισμική απομόνωση
A) Το πρόγραμμα InterAct για την πρόληψη της σεξουαλικής επίθεσης B) Το πρόγραμμα Blue Light C) Το πρόγραμμα Green Dot D) Το πρόγραμμα Red Flag
A) Συμμόρφωση B) Αποπροσωποποίηση C) Ομαδική πόλωση D) Κοινωνική διευκόλυνση
A) 24 Οκτωβρίου 2009 B) 30 Μαΐου 2011 C) 13 Μαρτίου 1964 D) 25 Δεκεμβρίου 1964
A) Η αστυνομία δεν κλήθηκε καθόλου. B) Η ιστορία είχε υπερβολικοποιηθεί από τα μέσα ενημέρωσης. C) Ο δράστης συνελήφθη αμέσως. D) Υπήρχαν περισσότεροι από 38 αυτόπτες μάρτυρες.
A) Ψάρευε. B) Βρισκόταν όρθιος σε νερό που έφτανε μέχρι το λαιμό του. C) Κολυμπούσε. D) Κινούνταν με ιστιοπλοϊκό.
A) Πνιγμός B) Αφυδάτωση C) Υποθερμία D) Έμφραγμα
A) Ένας αστυνομικός B) Ένας αξιωματικός της ακτοφυλακής C) Ένας πυροσβέστης D) Ένας καλόκαρδος άνθρωπος
A) Απώλεια ακοής. B) Φωτιές από τσιγάρα στην πλάτη της. C) Κατάγματα. D) Αμνησία.
A) 20 λεπτά B) Σχεδόν 40 λεπτά C) 50 λεπτά D) 30 λεπτά
A) 5 λεπτά B) 15 λεπτά C) 10 λεπτά D) 3 λεπτά |