A) Ένα φαινόμενο κατά το οποίο τα άτομα είναι λιγότερο πιθανό να προσφέρουν βοήθεια σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όταν υπάρχουν και άλλα άτομα. B) Μια μελέτη που δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να βοηθήσουν όταν είναι μόνοι τους. C) Μια ενστικτώδης αντίδραση για την παροχή βοήθειας σε οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. D) Μια συμπεριφορά που ενθαρρύνει τα άτομα να παρεμβαίνουν σε ομαδικά περιβάλλοντα.
A) 1968. B) 1982. C) 1975. D) 1990.
A) Αυξημένη αίσθηση προσωπικής ευθύνης. B) Διάχυση της ευθύνης. C) Ισχυρές ατομικιστικές αξίες. D) Γρήγορη λήψη αποφάσεων.
A) Αναλάβετε την προσωπική σας ευθύνη και παρεμβαίνετε. B) Βασιστείτε στους κοινωνικούς κανόνες για να καθοδηγήσετε τη συμπεριφορά σας. C) Υποθέστε ότι κάποιος άλλος θα βοηθήσει και απομακρυνθείτε. D) Αποφύγετε να εμπλακείτε σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Επηρεάζει μόνο τον ατομικό χρόνο απόκρισης. B) Δεν έχει καμία επίδραση στο χρόνο απόκρισης έκτακτης ανάγκης. C) Καθυστερεί τον χρόνο ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Επιταχύνει το χρόνο απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Οι άνθρωποι αναθέτουν επιλεκτικά την ευθύνη σε άλλους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. B) Οι άνθρωποι ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά σε ομάδες παρά μόνοι τους. C) Οι άνθρωποι αισθάνονται λιγότερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. D) Οι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι.
A) Εκπαίδευση των ατόμων σχετικά με το φαινόμενο και τις συνέπειές του. B) Αγνοώντας την παρουσία άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. C) Ενθάρρυνση των ανθρώπων να βασίζονται αποκλειστικά στη λήψη ομαδικών αποφάσεων. D) Προώθηση μιας ατομικιστικής στάσης σε ομαδικά περιβάλλοντα.
A) Εκτίμηση των κινδύνων. B) Απόφαση για το αν θα παρέμβετε. C) Ανάληψη άμεσης δράσης για να βοηθήσουμε. D) Να έχετε επίγνωση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης.
A) Ενενήντα τοις εκατό B) Σαράντα τοις εκατό C) Εβδομήντα τοις εκατό D) Πενήντα τοις εκατό
A) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που δεν παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. B) Σε καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη. C) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. D) Σε όλους τους τύπους έκτακτων αναγκών.
A) 30% B) Πάνω από 90% C) 70% D) 50%
A) Κοινωνική ταυτότητα B) Κοινωνική επιρροή C) Κοινωνική διευκόλυνση D) Κοινωνική σύγκριση
A) Παθητική παρέμβαση B) Άμεση παρέμβαση C) Παρεμβολή μέσω παρέμβασης D) Έμμεση παρέμβαση
A) Καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη B) Επικίνδυνες καταστάσεις C) Μη επικίνδυνες καταστάσεις D) Όλες οι καταστάσεις
A) Υψηλή συνοχή της ομάδας B) Εξοικείωση με το περιβάλλον C) Χαμηλές συνέπειες D) Υψηλή αβεβαιότητα
A) Αυξάνει την πιθανότητα B) Δεν έχει καμία επίδραση C) Μειώνει την πιθανότητα D) Προκαλεί σύγχυση
A) Αυξάνει την αίσθηση επείγοντος. B) Δεν έχει καμία επίδραση. C) Μπορεί να περιορίσει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Ομάδα δύο μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. B) Ομάδα τεσσάρων μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. C) Ομάδα τεσσάρων μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. D) Ομάδα δύο μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής.
A) Εάν το άτομο φορούσε ένα ουδέτερο μπλουζάκι. B) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που του άρεσε. C) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που δεν του άρεσε. D) Εάν το άτομο φορούσε ένα απλό μπλουζάκι.
A) Προκαλεί σύγχυση. B) Δεν έχει καμία επίδραση. C) Μπορεί να ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Πάντα εμποδίζει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας B) Θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης C) Θεωρία της αυτοκατηγοριοποίησης D) Θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας
A) Η κοινωνική ταυτοποίηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Το μέγεθος της ομάδας προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Η ενσυναίσθηση δεν προέβλεπε πλέον τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Η ενσυναίσθηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) 2011 B) 2009 C) 2008 D) 2010
A) Τι θα κάνατε; Η σειρά B) Το Φαινόμενο της Παθητικότητας: Ζωντανά C) Παρέμβαση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης: Έλεγχος της πραγματικότητας D) Prime Time: Τι θα κάνατε;
A) 500 B) 100 C) 300 D) 400
A) 51,53 δευτερόλεπτα B) 60,00 δευτερόλεπτα C) 36,38 δευτερόλεπτα D) 45,00 δευτερόλεπτα
A) 45,00 δευτερόλεπτα B) 60,00 δευτερόλεπτα C) 51,53 δευτερόλεπτα D) 36,38 δευτερόλεπτα
A) Jake Harmen B) John Harmen C) Jake Smith D) James Harmen
A) Sally Harmen B) Suzanne Harmen C) Susan Harmen D) Suzy Harmen
A) 2007 B) 2010 C) 2012 D) 2005
A) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. B) Νιώθοντας ενσυναίσθηση. C) Δρώντας. D) Κατανοώντας την ανάγκη για βοήθεια.
A) Ανάλυση κοινωνικής θέσης B) Συμπαθητική οργή C) Ηθική σκέψη D) Πολυμορφική άγνοια
A) Δράση B) Αίσθηση ενσυναίσθησης C) Ερμηνεία D) Παρατήρηση
A) Συνοψίζοντας τα κίνητρα για μια ενέργεια B) Νιώθοντας ενσυναίσθηση C) Ερμηνεύοντας την ανάγκη για βοήθεια D) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά
A) Πίεση από συνομηλίκους B) Φόβος για τιμωρία C) Συμμόρφωση με τους κανόνες D) Στερεότυπα φύλου
A) Αναγκαίοι λόγοι B) Ελαφρυντικές περιστάσεις C) Παράγοντες που μετριάζουν την ποινή D) Έλλειψη εύλογων αποδείξεων
A) Ατομική ευθύνη B) Συλλογική συνείδηση C) Ατομικισμός D) Πολιτισμική απομόνωση
A) Το πρόγραμμα InterAct για την πρόληψη της σεξουαλικής επίθεσης B) Το πρόγραμμα Red Flag C) Το πρόγραμμα Blue Light D) Το πρόγραμμα Green Dot
A) Συμμόρφωση B) Κοινωνική διευκόλυνση C) Ομαδική πόλωση D) Αποπροσωποποίηση
A) 30 Μαΐου 2011 B) 13 Μαρτίου 1964 C) 25 Δεκεμβρίου 1964 D) 24 Οκτωβρίου 2009
A) Ο δράστης συνελήφθη αμέσως. B) Η αστυνομία δεν κλήθηκε καθόλου. C) Η ιστορία είχε υπερβολικοποιηθεί από τα μέσα ενημέρωσης. D) Υπήρχαν περισσότεροι από 38 αυτόπτες μάρτυρες.
A) Κολυμπούσε. B) Βρισκόταν όρθιος σε νερό που έφτανε μέχρι το λαιμό του. C) Ψάρευε. D) Κινούνταν με ιστιοπλοϊκό.
A) Πνιγμός B) Έμφραγμα C) Αφυδάτωση D) Υποθερμία
A) Ένας καλόκαρδος άνθρωπος B) Ένας πυροσβέστης C) Ένας αξιωματικός της ακτοφυλακής D) Ένας αστυνομικός
A) Απώλεια ακοής. B) Φωτιές από τσιγάρα στην πλάτη της. C) Αμνησία. D) Κατάγματα.
A) Σχεδόν 40 λεπτά B) 30 λεπτά C) 20 λεπτά D) 50 λεπτά
A) 5 λεπτά B) 15 λεπτά C) 3 λεπτά D) 10 λεπτά |