A) Jane Nelsen και Alfie Kohn. B) Ο Δρ Σποκ και η Μαίρη Πίφερ. C) T.B. Kuhl και S. Rogers. D) Foster Cline και Jim Fay.
A) Επιτρέποντας στα παιδιά να κάνουν επιλογές. B) Χρήση σκληρών τιμωριών για πειθαρχία. C) Εξάλειψη όλων των συνεπειών. D) Παροχή συνεχών ανταμοιβών για την καλή συμπεριφορά.
A) Λήψη αποφάσεων για το παιδί. B) Αφήνοντας τα παιδιά να βιώσουν τα αποτελέσματα των επιλογών τους. C) Αποφυγή οποιασδήποτε μορφής τιμωρίας. D) Αγνοώντας τα συναισθήματα του παιδιού.
A) Αυταρχικός και ελεγκτικός. B) Επιεικής και επιεικής. C) Ενθουσιαστική, αλλά με σταθερά όρια. D) Αποσυνδεδεμένοι και αμέτοχοι.
A) Ήρεμα και χωρίς θυμό. B) Με μακροσκελείς εξηγήσεις και διαλέξεις. C) Με πολύ συναίσθημα και δράμα. D) Ως ένας τρόπος για να ντροπιάσει το παιδί.
A) Ως γεγονότα που πρέπει να αποτραπούν με κάθε κόστος. B) Ως ευκαιρίες ανάπτυξης. C) Ως αντανάκλαση της δικής τους ανατροφής. D) Ως λόγοι απογοήτευσης.
A) Τιμωρήστε τους επειδή είναι θυμωμένοι. B) Επικυρώστε τα συναισθήματά τους θέτοντας ταυτόχρονα όρια. C) Ενθαρρύνετέ τους να κρύβουν το θυμό τους. D) Απορρίψτε τα συναισθήματά τους και επιμείνετε στη συμμόρφωση.
A) Φυσικές συνέπειες. B) Δωροδοκία για την ενίσχυση της συμμόρφωσης. C) Ντροπή για τα λάθη. D) Υπερβολική επεξήγηση των κανόνων.
A) Συζητήστε τις συνέπειες και επιτρέψτε τους να μάθουν. B) Κάντε μια μεγάλη διάλεξη για το λάθος. C) Αγνοήστε το περιστατικό για να αποφύγετε την αντιπαράθεση. D) Τιμωρήστε τους αμέσως χωρίς συζήτηση. |