A) Arnold Schoenberg. B) Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. C) Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. D) Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.
A) Κανονικά. B) Ametric. C) Συγκροτημένο. D) Ρυθμική.
A) Clair de Lune. B) Συμφωνία αρ. 5. C) Pierrot Lunaire. D) Ο μαγικός αυλός.
A) Έκανε τη μουσική πιο συντηρητική. B) Προώθησε τη χρήση λαϊκών στοιχείων. C) Μείωσε την παραφωνία στη μουσική. D) Αυτό οδήγησε στην απόρριψη των παραδοσιακών αξιών στην τέχνη.
A) Έμφαση στις βασικές υπογραφές. B) Αυστηρή τήρηση των παραδοσιακών μορφών. C) Έμφαση στην αρμονική εξέλιξη. D) Χρήση παραφωνίας χωρίς επίλυση.
A) Σαφής σχέση τονικού και κυρίαρχου. B) Ευχάριστος και αρμονικός ήχος. C) Χρήση μόνο μείζονων συγχορδιών. D) Έλλειψη τονικής ανάλυσης.
A) Μια συστηματική διάταξη των συγχορδιών. B) Αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανεξάρτητων γραμμών χωρίς παραδοσιακούς τονικούς κανόνες. C) Αντίστιξη βασισμένη σε μείζονες κλίμακες. D) Μελωδίες που καταλήγουν πάντα στην τονική.
A) Μια τεχνική διάταξης των τόνων, των δυναμικών και των διαρκειών σε μια σειρά. B) Ένα στυλ λαϊκής μουσικής. C) Ένα είδος μελωδικού αυτοσχεδιασμού. D) Μέθοδος για το παίξιμο του πιάνου.
A) Παίζοντας σε αυστηρή κλασική μορφή. B) Περιορισμός της μουσικής σε απλές μελωδίες. C) Χρησιμοποιώντας μόνο παραδοσιακές μεθόδους παιχνιδιού. D) Χρήση αντισυμβατικών μεθόδων για την παραγωγή ήχου σε όργανα. |