A) Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
B) Arnold Schoenberg.
C) Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.
D) Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.

A) Ρυθμική.
B) Συγκροτημένο.
C) Ametric.
D) Κανονικά.

A) Ο μαγικός αυλός.
B) Clair de Lune.
C) Συμφωνία αρ. 5.
D) Pierrot Lunaire.

A) Αυστηρή τήρηση των παραδοσιακών μορφών.
B) Έμφαση στην αρμονική εξέλιξη.
C) Χρήση παραφωνίας χωρίς επίλυση.
D) Έμφαση στις βασικές υπογραφές.

A) Ένα είδος μελωδικού αυτοσχεδιασμού.
B) Μέθοδος για το παίξιμο του πιάνου.
C) Ένα στυλ λαϊκής μουσικής.
D) Μια τεχνική διάταξης των τόνων, των δυναμικών και των διαρκειών σε μια σειρά.

A) Παίζοντας σε αυστηρή κλασική μορφή.
B) Χρησιμοποιώντας μόνο παραδοσιακές μεθόδους παιχνιδιού.
C) Χρήση αντισυμβατικών μεθόδων για την παραγωγή ήχου σε όργανα.
D) Περιορισμός της μουσικής σε απλές μελωδίες.

A) Μελωδίες που καταλήγουν πάντα στην τονική.
B) Αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανεξάρτητων γραμμών χωρίς παραδοσιακούς τονικούς κανόνες.
C) Αντίστιξη βασισμένη σε μείζονες κλίμακες.
D) Μια συστηματική διάταξη των συγχορδιών.

A) Έκανε τη μουσική πιο συντηρητική.
B) Μείωσε την παραφωνία στη μουσική.
C) Προώθησε τη χρήση λαϊκών στοιχείων.
D) Αυτό οδήγησε στην απόρριψη των παραδοσιακών αξιών στην τέχνη.

A) Έλλειψη τονικής ανάλυσης.
B) Σαφής σχέση τονικού και κυρίαρχου.
C) Χρήση μόνο μείζονων συγχορδιών.
D) Ευχάριστος και αρμονικός ήχος.