A) Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.
B) Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.
C) Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
D) Arnold Schoenberg.

A) Κανονικά.
B) Ametric.
C) Ρυθμική.
D) Συγκροτημένο.

A) Ο μαγικός αυλός.
B) Pierrot Lunaire.
C) Συμφωνία αρ. 5.
D) Clair de Lune.

A) Μείωσε την παραφωνία στη μουσική.
B) Αυτό οδήγησε στην απόρριψη των παραδοσιακών αξιών στην τέχνη.
C) Έκανε τη μουσική πιο συντηρητική.
D) Προώθησε τη χρήση λαϊκών στοιχείων.

A) Έμφαση στις βασικές υπογραφές.
B) Αυστηρή τήρηση των παραδοσιακών μορφών.
C) Χρήση παραφωνίας χωρίς επίλυση.
D) Έμφαση στην αρμονική εξέλιξη.

A) Σαφής σχέση τονικού και κυρίαρχου.
B) Έλλειψη τονικής ανάλυσης.
C) Χρήση μόνο μείζονων συγχορδιών.
D) Ευχάριστος και αρμονικός ήχος.

A) Μια συστηματική διάταξη των συγχορδιών.
B) Αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανεξάρτητων γραμμών χωρίς παραδοσιακούς τονικούς κανόνες.
C) Αντίστιξη βασισμένη σε μείζονες κλίμακες.
D) Μελωδίες που καταλήγουν πάντα στην τονική.

A) Μέθοδος για το παίξιμο του πιάνου.
B) Ένα είδος μελωδικού αυτοσχεδιασμού.
C) Μια τεχνική διάταξης των τόνων, των δυναμικών και των διαρκειών σε μια σειρά.
D) Ένα στυλ λαϊκής μουσικής.

A) Χρησιμοποιώντας μόνο παραδοσιακές μεθόδους παιχνιδιού.
B) Παίζοντας σε αυστηρή κλασική μορφή.
C) Χρήση αντισυμβατικών μεθόδων για την παραγωγή ήχου σε όργανα.
D) Περιορισμός της μουσικής σε απλές μελωδίες.