A) Το καλύτερο όλων των πιθανών κόσμων. B) Η ψευδαίσθηση της πραγματικότητας. C) Η ντετερμινιστική φύση της μοίρας. D) Η τυχαιότητα της ύπαρξης.
A) Επειδή δεν είναι σε θέση να το αποτρέψει. B) Για να δοκιμάσει την ανθρώπινη πίστη. C) Επειδή είναι αδιάφορος. D) Για την επίτευξη ενός μεγαλύτερου αγαθού.
A) Φαίνεται να ελαχιστοποιεί την πραγματικότητα του πόνου. B) Δεν έχει λογική συνοχή. C) Αρνείται την ύπαρξη του κακού. D) Προωθεί τον μηδενισμό.
A) Το κοινωνικό κακό και το προσωπικό κακό. B) Σωματικό κακό και ψυχικό κακό. C) Το ηθικό κακό και το φυσικό κακό. D) Μεταφυσικό κακό και ψυχολογικό κακό.
A) Επιτρέπει την ηθική ευθύνη και τη δυνατότητα για καλό. B) Είναι άσχετο με τη συζήτηση για το κακό. C) Αποδεικνύει την ανικανότητα του Θεού. D) Οδηγεί σε χάος και αταξία.
A) Μέρος του θεϊκού σχεδίου για μεγαλύτερο καλό. B) Περιττό και αποτρέψιμο. C) Μια τιμωρία από τον Θεό. D) Το αποτέλεσμα της ανθρώπινης αποτυχίας.
A) Πραγματισμός. B) Ιδεαλισμός. C) Ορθολογισμός. D) Εμπειρισμός.
A) Το κακό πρέπει να αγκαλιαστεί. B) Ο πόνος είναι απαραίτητος για την πνευματική ανάπτυξη. C) Η ανθρώπινη ύπαρξη είναι μάταιη. D) Αυτό είναι το καλύτερο όλων των πιθανών κόσμων. |