A) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης.
B) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.
C) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς.
D) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας.

A) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.
B) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα.
C) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή.
D) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.

A) SHA-256
B) AES
C) RSA
D) Diffie-Hellman

A) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.
B) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.
C) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό.
D) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό.

A) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων.
B) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.
C) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.
D) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους.

A) Κβαντική διεμπλοκή
B) Κβαντικός παραλληλισμός
C) Κβαντική παρεμβολή
D) Κβαντική υπέρθεση

A) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.
B) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.
C) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα.
D) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν.

A) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani
B) Ο αλγόριθμος του Deutsch
C) Ο αλγόριθμος του Shor
D) Ο αλγόριθμος του Grover