A) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας.
B) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.
C) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης.
D) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς.

A) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα.
B) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.
C) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.
D) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή.

A) Diffie-Hellman
B) AES
C) SHA-256
D) RSA

A) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.
B) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.
C) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό.
D) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό.

A) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους.
B) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων.
C) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.
D) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.

A) Κβαντική παρεμβολή
B) Κβαντικός παραλληλισμός
C) Κβαντική υπέρθεση
D) Κβαντική διεμπλοκή

A) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.
B) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν.
C) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα.
D) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.

A) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani
B) Ο αλγόριθμος του Shor
C) Ο αλγόριθμος του Grover
D) Ο αλγόριθμος του Deutsch