A) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς.
B) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.
C) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας.
D) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης.

A) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.
B) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.
C) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα.
D) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή.

A) Diffie-Hellman
B) SHA-256
C) AES
D) RSA

A) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό.
B) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.
C) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.
D) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό.

A) Κβαντική παρεμβολή
B) Κβαντική διεμπλοκή
C) Κβαντική υπέρθεση
D) Κβαντικός παραλληλισμός

A) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους.
B) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.
C) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων.
D) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.

A) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα.
B) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.
C) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.
D) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν.

A) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani
B) Ο αλγόριθμος του Shor
C) Ο αλγόριθμος του Deutsch
D) Ο αλγόριθμος του Grover