A) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς.
B) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.
C) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας.
D) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης.

A) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.
B) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.
C) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα.
D) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή.

A) SHA-256
B) RSA
C) Diffie-Hellman
D) AES

A) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.
B) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό.
C) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.
D) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό.

A) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.
B) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν.
C) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.
D) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα.

A) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους.
B) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων.
C) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.
D) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.

A) Ο αλγόριθμος του Grover
B) Ο αλγόριθμος του Shor
C) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani
D) Ο αλγόριθμος του Deutsch

A) Κβαντική διεμπλοκή
B) Κβαντική υπέρθεση
C) Κβαντική παρεμβολή
D) Κβαντικός παραλληλισμός