A) John Smith B) Robert Johnson C) Alice Jones D) David A. Huffman
A) Δυαδική κωδικοποίηση B) Κωδικοποίηση ASCII C) Κωδικοποίηση σταθερού μήκους D) Κωδικοποίηση μεταβλητού μήκους
A) Σπάνια σύμβολα B) Συχνά σύμβολα C) Σύμβολα που αρχίζουν με A D) Σύμβολα σε περιττούς δείκτες
A) Κώδικας με κωδικοποιημένες λέξεις ίσου μήκους B) Κώδικας όπου καμία κωδική λέξη δεν είναι πρόθεμα άλλης κωδικής λέξης C) Ένας κωδικός που αρχίζει με το ίδιο σύμβολο D) Ένας κώδικας που χρησιμοποιεί μόνο 0 και 1
A) O(n log n) B) O(n) C) O(log n) D) O(n2)
A) Αριθμός συμβόλων B) Ταχύτητα κωδικοποίησης C) Κατανάλωση μνήμης D) Αναλογία συμπίεσης
A) Αντιστοίχιση δυαδικών κωδικών σε σύμβολα B) Υπολογισμός συχνοτήτων συμβόλων C) Συμπίεση των δεδομένων D) Δημιουργία μιας συνδεδεμένης λίστας
A) Κωδικοί Postfix B) Κωδικοί προθέματος C) Κωδικοί Infix D) Κωδικοί επιθέματος
A) Ουρά B) Στοίβα C) Συνδεδεμένη λίστα D) Δυαδικός σωρός
A) Ισορροπημένο δέντρο B) Πλήρες δέντρο C) Βέλτιστο δυαδικό δέντρο D) Τέλειο δέντρο
A) Λιγότερο συχνό σύμβολο B) Σύμβολο με το μεγαλύτερο όνομα C) Σύμβολο με πρώτο αριθμό D) Πιο συχνό σύμβολο
A) 1949 B) 1955 C) 1960 D) 1952
A) Στη δεύτερη ουρά. B) Στην πρώτη ουρά. C) Καμία από τις δύο ουρές. D) Και στις δύο ουρές ταυτόχρονα.
A) Μία B) Τρεις C) Τέσσερις D) Δύο
A) Φαξ μηχανές. B) Συμπίεση αρχείων ήχου. C) Κωδικοποίηση εικόνων για ιστοσελίδες. D) Συμπίεση κειμένου σε επεξεργαστές λέξεων.
A) Συνδυάζονται για να δημιουργηθεί ένας νέος εσωτερικός κόμβος. B) Γίνονται κόμβοι ρίζας. C) Αφαιρούνται από το δέντρο. D) Παραμένουν ως κόμβοι φύλλων.
A) Πανεπιστήμιο Princeton B) Πανεπιστήμιο Stanford C) Πανεπιστήμιο Harvard D) MIT
A) Ουρά B) Ουρά προτεραιότητας C) Πίνακας D) Στοίβα
A) Adriano Garsia. B) T. C. Hu. C) Richard M. Karp. D) Alan Turing.
A) Συμβάλλει αρνητικά στην εντροπία. B) Μηδέν, επειδή το όριο της συνάρτησης w * log2(w) όταν το w τείνει στο 0 από πάνω είναι 0. C) Είναι ίσο με το αντίστροφο του βάρους του. D) Είναι ίσο με το περιεχόμενο πληροφοριών του συμβόλου.
A) Ένας πίνακας συχνοτήτων πρέπει να αποθηκευτεί μαζί με το συμπιεσμένο κείμενο. B) Δεν απαιτείται η αποθήκευση επιπλέον πληροφοριών. C) Το αρχικό κείμενο πρέπει να αποθηκευτεί παράλληλα με την συμπιεσμένη έκδοση. D) Ένα κλειδί κρυπτογράφησης πρέπει να συνοδεύει τα συμπιεσμένα δεδομένα.
A) h(a_i) = 2w_i B) h(a_i) = w_i * log2(w_i) C) h(a_i) = log2(1 / w_i) D) h(a_i) = -log2(w_i)
A) Ακολουθώντας τον δεξιό κόμβο-παιδί B) Ακολουθώντας τον αριστερό κόμβο-παιδί C) Ένας κόμβος φύλλου D) Ένας εσωτερικός κόμβος
A) H(A) = -∑(για όλα τα w_i > 0) w_i * log2(w_i) B) H(A) = ∑(για όλα τα w_i > 0) h(a_i) / w_i C) H(A) = ∑(για όλα τα w_i > 0) w_i / log2(w_i) D) H(A) = ∑(για όλα τα w_i > 0) log2(w_i)
A) Αριθμητική κωδικοποίηση B) Κωδικοποίηση με επανάληψη (Run-length encoding) C) Κωδικοποίηση Lempel-Ziv-Welch (LZW) D) Κωδικοποίηση Shannon-Fano
A) Προβλήματα που δεν περιλαμβάνουν βάρη. B) Μόνο προβλήματα που σχετίζονται με τη συμπίεση. C) Ελαχιστοποίηση του μέγιστου μήκους διαδρομής με βάρη, μεταξύ άλλων. D) Προβλήματα που σχετίζονται με την ταξινόμηση δεδομένων.
A) Επιλέξτε το στοιχείο στην πρώτη ουρά. B) Αφαιρέστε και τα δύο στοιχεία και ξεκινήστε από την αρχή. C) Επιλέξτε τυχαία ένα στοιχείο από οποιαδήποτε από τις ουρές. D) Επιλέξτε το στοιχείο στη δεύτερη ουρά.
A) Ο προσαρμοστικός αλγόριθμος Huffman. B) Ο αλγόριθμος Huffman με χρήση προτύπων. C) Ο αλγόριθμος συγχώνευσης πακέτων. D) Ο δυαδικός αλγόριθμος Huffman.
A) Η συχνότητα εμφάνισης. B) Η δυαδική αναπαράσταση. C) Το κόστος μετάδοσης. D) Η αλφαβητική σειρά.
A) Επιλέγοντας τυχαία κόμβους από οποιαδήποτε από τις δύο ουρές. B) Ταξινομώντας και τις δύο ουρές με βάση το βάρος μετά από κάθε εισαγωγή. C) Διατηρώντας τα αρχικά βάρη στην πρώτη ουρά και τα συνδυασμένα βάρη στη δεύτερη ουρά. D) Εισάγοντας μόνο κόμβους με μοναδικά βάρη. |