A) Ο κεντρικός σχεδιασμός είναι πιο αποτελεσματικός από την ελεύθερη αγορά.
B) Η οικονομική ελευθερία οδηγεί στην προσωπική ελευθερία.
C) Η κυβερνητική ρύθμιση είναι απαραίτητη για μια δίκαιη οικονομία.
D) Η φιλανθρωπία είναι η καλύτερη λύση για τη φτώχεια.

A) Συχνά οδηγεί σε ακούσιες αρνητικές συνέπειες.
B) Θα πρέπει να επεκταθεί σε όλους τους τομείς.
C) Παρέχει τις απαραίτητες εγγυήσεις.
D) Είναι πάντα επωφελής για την οικονομία.

A) Εγγυάται ίσα αποτελέσματα.
B) Εξαλείφει τον ανταγωνισμό.
C) Ελέγχεται εύκολα από την κυβέρνηση.
D) Επιτρέπει την εθελοντική ανταλλαγή.

A) Να υποστηρίξει τον κυβερνητικό έλεγχο της οικονομίας.
B) Να υποστηρίξει την πλήρη οικονομική ισότητα.
C) Προώθηση των αρχών μιας ελεύθερης κοινωνίας.
D) Να προτείνει μια επαναστατική κυβερνητική αλλαγή.

A) Μειώνουν πάντα τον πληθωρισμό.
B) Ωφελούν τους καταναλωτές.
C) Οδηγούν σε ελλείψεις και πλεονάσματα.
D) Σταθεροποιούν την αγορά.

A) Μικρά κυβερνητικά προγράμματα.
B) Διακριτικές δημοσιονομικές πολιτικές.
C) Μακροπρόθεσμες επενδυτικές στρατηγικές.
D) Συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

A) Κυβερνητικός έλεγχος των σχολείων.
B) Περιορισμός της πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
C) Καθολική χρηματοδότηση της εκπαίδευσης.
D) Εκπαιδευτική επιλογή και ανταγωνισμός.

A) Υποκατάσταση ιδιωτικών φορέων σε όλους τους τομείς.
B) Καθορισμός τιμών για αγαθά και υπηρεσίες.
C) Διατήρηση ενός σταθερού πλαισίου για την αγορά.
D) Καθοδήγηση όλων των οικονομικών δραστηριοτήτων.

A) Κανένα από τα δύο μέρη.
B) Κυβερνητικά συμφέροντα.
C) Και τα δύο εμπλεκόμενα μέρη.
D) Μόνο το ισχυρότερο κόμμα.