A) Μια ενστικτώδης αντίδραση για την παροχή βοήθειας σε οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. B) Μια μελέτη που δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να βοηθήσουν όταν είναι μόνοι τους. C) Μια συμπεριφορά που ενθαρρύνει τα άτομα να παρεμβαίνουν σε ομαδικά περιβάλλοντα. D) Ένα φαινόμενο κατά το οποίο τα άτομα είναι λιγότερο πιθανό να προσφέρουν βοήθεια σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όταν υπάρχουν και άλλα άτομα.
A) 1990. B) 1982. C) 1968. D) 1975.
A) Αυξημένη αίσθηση προσωπικής ευθύνης. B) Ισχυρές ατομικιστικές αξίες. C) Γρήγορη λήψη αποφάσεων. D) Διάχυση της ευθύνης.
A) Αποφύγετε να εμπλακείτε σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. B) Βασιστείτε στους κοινωνικούς κανόνες για να καθοδηγήσετε τη συμπεριφορά σας. C) Αναλάβετε την προσωπική σας ευθύνη και παρεμβαίνετε. D) Υποθέστε ότι κάποιος άλλος θα βοηθήσει και απομακρυνθείτε.
A) Επηρεάζει μόνο τον ατομικό χρόνο απόκρισης. B) Δεν έχει καμία επίδραση στο χρόνο απόκρισης έκτακτης ανάγκης. C) Επιταχύνει το χρόνο απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Καθυστερεί τον χρόνο ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Οι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. B) Οι άνθρωποι αναθέτουν επιλεκτικά την ευθύνη σε άλλους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. C) Οι άνθρωποι αισθάνονται λιγότερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. D) Οι άνθρωποι ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά σε ομάδες παρά μόνοι τους.
A) Προώθηση μιας ατομικιστικής στάσης σε ομαδικά περιβάλλοντα. B) Ενθάρρυνση των ανθρώπων να βασίζονται αποκλειστικά στη λήψη ομαδικών αποφάσεων. C) Εκπαίδευση των ατόμων σχετικά με το φαινόμενο και τις συνέπειές του. D) Αγνοώντας την παρουσία άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Εκτίμηση των κινδύνων. B) Να έχετε επίγνωση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. C) Ανάληψη άμεσης δράσης για να βοηθήσουμε. D) Απόφαση για το αν θα παρέμβετε.
A) Ενενήντα τοις εκατό B) Σαράντα τοις εκατό C) Πενήντα τοις εκατό D) Εβδομήντα τοις εκατό
A) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που δεν παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. B) Σε όλους τους τύπους έκτακτων αναγκών. C) Σε καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη. D) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο.
A) 70% B) Πάνω από 90% C) 50% D) 30%
A) Κοινωνική σύγκριση B) Κοινωνική επιρροή C) Κοινωνική ταυτότητα D) Κοινωνική διευκόλυνση
A) Παθητική παρέμβαση B) Παρεμβολή μέσω παρέμβασης C) Άμεση παρέμβαση D) Έμμεση παρέμβαση
A) Επικίνδυνες καταστάσεις B) Καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη C) Όλες οι καταστάσεις D) Μη επικίνδυνες καταστάσεις
A) Υψηλή αβεβαιότητα B) Υψηλή συνοχή της ομάδας C) Εξοικείωση με το περιβάλλον D) Χαμηλές συνέπειες
A) Προκαλεί σύγχυση B) Δεν έχει καμία επίδραση C) Αυξάνει την πιθανότητα D) Μειώνει την πιθανότητα
A) Ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Δεν έχει καμία επίδραση. C) Αυξάνει την αίσθηση επείγοντος. D) Μπορεί να περιορίσει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Ομάδα δύο μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. B) Ομάδα τεσσάρων μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. C) Ομάδα τεσσάρων μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. D) Ομάδα δύο μελών με υψηλό βαθμό συνοχής.
A) Εάν το άτομο φορούσε ένα απλό μπλουζάκι. B) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που δεν του άρεσε. C) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που του άρεσε. D) Εάν το άτομο φορούσε ένα ουδέτερο μπλουζάκι.
A) Δεν έχει καμία επίδραση. B) Μπορεί να ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Προκαλεί σύγχυση. D) Πάντα εμποδίζει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας B) Θεωρία της αυτοκατηγοριοποίησης C) Θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας D) Θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης
A) Η κοινωνική ταυτοποίηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Το μέγεθος της ομάδας προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Η ενσυναίσθηση δεν προέβλεπε πλέον τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Η ενσυναίσθηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) 2010 B) 2008 C) 2011 D) 2009
A) Prime Time: Τι θα κάνατε; B) Το Φαινόμενο της Παθητικότητας: Ζωντανά C) Τι θα κάνατε; Η σειρά D) Παρέμβαση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης: Έλεγχος της πραγματικότητας
A) 100 B) 400 C) 500 D) 300
A) 45,00 δευτερόλεπτα B) 60,00 δευτερόλεπτα C) 36,38 δευτερόλεπτα D) 51,53 δευτερόλεπτα
A) 36,38 δευτερόλεπτα B) 60,00 δευτερόλεπτα C) 51,53 δευτερόλεπτα D) 45,00 δευτερόλεπτα
A) James Harmen B) John Harmen C) Jake Harmen D) Jake Smith
A) Susan Harmen B) Suzanne Harmen C) Suzy Harmen D) Sally Harmen
A) 2012 B) 2005 C) 2007 D) 2010
A) Δρώντας. B) Νιώθοντας ενσυναίσθηση. C) Κατανοώντας την ανάγκη για βοήθεια. D) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά.
A) Πολυμορφική άγνοια B) Συμπαθητική οργή C) Ηθική σκέψη D) Ανάλυση κοινωνικής θέσης
A) Παρατήρηση B) Ερμηνεία C) Αίσθηση ενσυναίσθησης D) Δράση
A) Νιώθοντας ενσυναίσθηση B) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά C) Ερμηνεύοντας την ανάγκη για βοήθεια D) Συνοψίζοντας τα κίνητρα για μια ενέργεια
A) Στερεότυπα φύλου B) Συμμόρφωση με τους κανόνες C) Πίεση από συνομηλίκους D) Φόβος για τιμωρία
A) Ελαφρυντικές περιστάσεις B) Έλλειψη εύλογων αποδείξεων C) Παράγοντες που μετριάζουν την ποινή D) Αναγκαίοι λόγοι
A) Ατομικισμός B) Ατομική ευθύνη C) Πολιτισμική απομόνωση D) Συλλογική συνείδηση
A) Το πρόγραμμα Red Flag B) Το πρόγραμμα Blue Light C) Το πρόγραμμα Green Dot D) Το πρόγραμμα InterAct για την πρόληψη της σεξουαλικής επίθεσης
A) Συμμόρφωση B) Αποπροσωποποίηση C) Ομαδική πόλωση D) Κοινωνική διευκόλυνση
A) 13 Μαρτίου 1964 B) 30 Μαΐου 2011 C) 24 Οκτωβρίου 2009 D) 25 Δεκεμβρίου 1964
A) Η ιστορία είχε υπερβολικοποιηθεί από τα μέσα ενημέρωσης. B) Ο δράστης συνελήφθη αμέσως. C) Υπήρχαν περισσότεροι από 38 αυτόπτες μάρτυρες. D) Η αστυνομία δεν κλήθηκε καθόλου.
A) Κολυμπούσε. B) Ψάρευε. C) Κινούνταν με ιστιοπλοϊκό. D) Βρισκόταν όρθιος σε νερό που έφτανε μέχρι το λαιμό του.
A) Υποθερμία B) Αφυδάτωση C) Πνιγμός D) Έμφραγμα
A) Ένας καλόκαρδος άνθρωπος B) Ένας πυροσβέστης C) Ένας αξιωματικός της ακτοφυλακής D) Ένας αστυνομικός
A) Απώλεια ακοής. B) Αμνησία. C) Κατάγματα. D) Φωτιές από τσιγάρα στην πλάτη της.
A) 50 λεπτά B) 20 λεπτά C) 30 λεπτά D) Σχεδόν 40 λεπτά
A) 15 λεπτά B) 10 λεπτά C) 3 λεπτά D) 5 λεπτά |