A) Μια μελέτη που δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να βοηθήσουν όταν είναι μόνοι τους. B) Μια συμπεριφορά που ενθαρρύνει τα άτομα να παρεμβαίνουν σε ομαδικά περιβάλλοντα. C) Ένα φαινόμενο κατά το οποίο τα άτομα είναι λιγότερο πιθανό να προσφέρουν βοήθεια σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όταν υπάρχουν και άλλα άτομα. D) Μια ενστικτώδης αντίδραση για την παροχή βοήθειας σε οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
A) 1990. B) 1968. C) 1975. D) 1982.
A) Ισχυρές ατομικιστικές αξίες. B) Διάχυση της ευθύνης. C) Αυξημένη αίσθηση προσωπικής ευθύνης. D) Γρήγορη λήψη αποφάσεων.
A) Υποθέστε ότι κάποιος άλλος θα βοηθήσει και απομακρυνθείτε. B) Βασιστείτε στους κοινωνικούς κανόνες για να καθοδηγήσετε τη συμπεριφορά σας. C) Αναλάβετε την προσωπική σας ευθύνη και παρεμβαίνετε. D) Αποφύγετε να εμπλακείτε σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Επηρεάζει μόνο τον ατομικό χρόνο απόκρισης. B) Δεν έχει καμία επίδραση στο χρόνο απόκρισης έκτακτης ανάγκης. C) Επιταχύνει το χρόνο απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Καθυστερεί τον χρόνο ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Οι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. B) Οι άνθρωποι αναθέτουν επιλεκτικά την ευθύνη σε άλλους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. C) Οι άνθρωποι αισθάνονται λιγότερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. D) Οι άνθρωποι ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά σε ομάδες παρά μόνοι τους.
A) Εκπαίδευση των ατόμων σχετικά με το φαινόμενο και τις συνέπειές του. B) Προώθηση μιας ατομικιστικής στάσης σε ομαδικά περιβάλλοντα. C) Ενθάρρυνση των ανθρώπων να βασίζονται αποκλειστικά στη λήψη ομαδικών αποφάσεων. D) Αγνοώντας την παρουσία άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Απόφαση για το αν θα παρέμβετε. B) Να έχετε επίγνωση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. C) Εκτίμηση των κινδύνων. D) Ανάληψη άμεσης δράσης για να βοηθήσουμε.
A) Εβδομήντα τοις εκατό B) Ενενήντα τοις εκατό C) Πενήντα τοις εκατό D) Σαράντα τοις εκατό
A) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. B) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που δεν παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. C) Σε καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη. D) Σε όλους τους τύπους έκτακτων αναγκών.
A) Πάνω από 90% B) 70% C) 50% D) 30%
A) Κοινωνική σύγκριση B) Κοινωνική διευκόλυνση C) Κοινωνική επιρροή D) Κοινωνική ταυτότητα
A) Παθητική παρέμβαση B) Άμεση παρέμβαση C) Έμμεση παρέμβαση D) Παρεμβολή μέσω παρέμβασης
A) Μη επικίνδυνες καταστάσεις B) Όλες οι καταστάσεις C) Επικίνδυνες καταστάσεις D) Καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη
A) Χαμηλές συνέπειες B) Εξοικείωση με το περιβάλλον C) Υψηλή συνοχή της ομάδας D) Υψηλή αβεβαιότητα
A) Μειώνει την πιθανότητα B) Αυξάνει την πιθανότητα C) Δεν έχει καμία επίδραση D) Προκαλεί σύγχυση
A) Αυξάνει την αίσθηση επείγοντος. B) Ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Μπορεί να περιορίσει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Δεν έχει καμία επίδραση.
A) Ομάδα δύο μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. B) Ομάδα τεσσάρων μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. C) Ομάδα τεσσάρων μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. D) Ομάδα δύο μελών με υψηλό βαθμό συνοχής.
A) Εάν το άτομο φορούσε ένα απλό μπλουζάκι. B) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που του άρεσε. C) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που δεν του άρεσε. D) Εάν το άτομο φορούσε ένα ουδέτερο μπλουζάκι.
A) Προκαλεί σύγχυση. B) Μπορεί να ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Δεν έχει καμία επίδραση. D) Πάντα εμποδίζει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας B) Θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας C) Θεωρία της αυτοκατηγοριοποίησης D) Θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης
A) Το μέγεθος της ομάδας προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Η ενσυναίσθηση δεν προέβλεπε πλέον τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Η ενσυναίσθηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Η κοινωνική ταυτοποίηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) 2010 B) 2008 C) 2011 D) 2009
A) Prime Time: Τι θα κάνατε; B) Παρέμβαση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης: Έλεγχος της πραγματικότητας C) Τι θα κάνατε; Η σειρά D) Το Φαινόμενο της Παθητικότητας: Ζωντανά
A) 400 B) 300 C) 100 D) 500
A) 60,00 δευτερόλεπτα B) 36,38 δευτερόλεπτα C) 51,53 δευτερόλεπτα D) 45,00 δευτερόλεπτα
A) 51,53 δευτερόλεπτα B) 36,38 δευτερόλεπτα C) 45,00 δευτερόλεπτα D) 60,00 δευτερόλεπτα
A) Jake Smith B) Jake Harmen C) John Harmen D) James Harmen
A) Suzy Harmen B) Susan Harmen C) Suzanne Harmen D) Sally Harmen
A) 2012 B) 2007 C) 2005 D) 2010
A) Κατανοώντας την ανάγκη για βοήθεια. B) Δρώντας. C) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. D) Νιώθοντας ενσυναίσθηση.
A) Πολυμορφική άγνοια B) Ανάλυση κοινωνικής θέσης C) Ηθική σκέψη D) Συμπαθητική οργή
A) Δράση B) Αίσθηση ενσυναίσθησης C) Ερμηνεία D) Παρατήρηση
A) Νιώθοντας ενσυναίσθηση B) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά C) Συνοψίζοντας τα κίνητρα για μια ενέργεια D) Ερμηνεύοντας την ανάγκη για βοήθεια
A) Πίεση από συνομηλίκους B) Φόβος για τιμωρία C) Συμμόρφωση με τους κανόνες D) Στερεότυπα φύλου
A) Αναγκαίοι λόγοι B) Παράγοντες που μετριάζουν την ποινή C) Έλλειψη εύλογων αποδείξεων D) Ελαφρυντικές περιστάσεις
A) Συλλογική συνείδηση B) Ατομικισμός C) Πολιτισμική απομόνωση D) Ατομική ευθύνη
A) Το πρόγραμμα InterAct για την πρόληψη της σεξουαλικής επίθεσης B) Το πρόγραμμα Red Flag C) Το πρόγραμμα Green Dot D) Το πρόγραμμα Blue Light
A) Ομαδική πόλωση B) Συμμόρφωση C) Κοινωνική διευκόλυνση D) Αποπροσωποποίηση
A) 24 Οκτωβρίου 2009 B) 30 Μαΐου 2011 C) 25 Δεκεμβρίου 1964 D) 13 Μαρτίου 1964
A) Η ιστορία είχε υπερβολικοποιηθεί από τα μέσα ενημέρωσης. B) Η αστυνομία δεν κλήθηκε καθόλου. C) Υπήρχαν περισσότεροι από 38 αυτόπτες μάρτυρες. D) Ο δράστης συνελήφθη αμέσως.
A) Βρισκόταν όρθιος σε νερό που έφτανε μέχρι το λαιμό του. B) Ψάρευε. C) Κινούνταν με ιστιοπλοϊκό. D) Κολυμπούσε.
A) Έμφραγμα B) Υποθερμία C) Αφυδάτωση D) Πνιγμός
A) Ένας αστυνομικός B) Ένας καλόκαρδος άνθρωπος C) Ένας πυροσβέστης D) Ένας αξιωματικός της ακτοφυλακής
A) Αμνησία. B) Κατάγματα. C) Φωτιές από τσιγάρα στην πλάτη της. D) Απώλεια ακοής.
A) Σχεδόν 40 λεπτά B) 50 λεπτά C) 20 λεπτά D) 30 λεπτά
A) 15 λεπτά B) 10 λεπτά C) 5 λεπτά D) 3 λεπτά |