A) Μια συμπεριφορά που ενθαρρύνει τα άτομα να παρεμβαίνουν σε ομαδικά περιβάλλοντα. B) Ένα φαινόμενο κατά το οποίο τα άτομα είναι λιγότερο πιθανό να προσφέρουν βοήθεια σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όταν υπάρχουν και άλλα άτομα. C) Μια μελέτη που δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να βοηθήσουν όταν είναι μόνοι τους. D) Μια ενστικτώδης αντίδραση για την παροχή βοήθειας σε οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
A) 1982. B) 1968. C) 1990. D) 1975.
A) Ισχυρές ατομικιστικές αξίες. B) Γρήγορη λήψη αποφάσεων. C) Αυξημένη αίσθηση προσωπικής ευθύνης. D) Διάχυση της ευθύνης.
A) Υποθέστε ότι κάποιος άλλος θα βοηθήσει και απομακρυνθείτε. B) Βασιστείτε στους κοινωνικούς κανόνες για να καθοδηγήσετε τη συμπεριφορά σας. C) Αποφύγετε να εμπλακείτε σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Αναλάβετε την προσωπική σας ευθύνη και παρεμβαίνετε.
A) Επηρεάζει μόνο τον ατομικό χρόνο απόκρισης. B) Δεν έχει καμία επίδραση στο χρόνο απόκρισης έκτακτης ανάγκης. C) Καθυστερεί τον χρόνο ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Επιταχύνει το χρόνο απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Οι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. B) Οι άνθρωποι αισθάνονται λιγότερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. C) Οι άνθρωποι αναθέτουν επιλεκτικά την ευθύνη σε άλλους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Οι άνθρωποι ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά σε ομάδες παρά μόνοι τους.
A) Προώθηση μιας ατομικιστικής στάσης σε ομαδικά περιβάλλοντα. B) Ενθάρρυνση των ανθρώπων να βασίζονται αποκλειστικά στη λήψη ομαδικών αποφάσεων. C) Αγνοώντας την παρουσία άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Εκπαίδευση των ατόμων σχετικά με το φαινόμενο και τις συνέπειές του.
A) Απόφαση για το αν θα παρέμβετε. B) Να έχετε επίγνωση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. C) Ανάληψη άμεσης δράσης για να βοηθήσουμε. D) Εκτίμηση των κινδύνων.
A) Ενενήντα τοις εκατό B) Πενήντα τοις εκατό C) Σαράντα τοις εκατό D) Εβδομήντα τοις εκατό
A) Σε καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη. B) Σε όλους τους τύπους έκτακτων αναγκών. C) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. D) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που δεν παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο.
A) 70% B) 30% C) Πάνω από 90% D) 50%
A) Κοινωνική σύγκριση B) Κοινωνική ταυτότητα C) Κοινωνική επιρροή D) Κοινωνική διευκόλυνση
A) Παθητική παρέμβαση B) Άμεση παρέμβαση C) Έμμεση παρέμβαση D) Παρεμβολή μέσω παρέμβασης
A) Καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη B) Μη επικίνδυνες καταστάσεις C) Όλες οι καταστάσεις D) Επικίνδυνες καταστάσεις
A) Εξοικείωση με το περιβάλλον B) Υψηλή αβεβαιότητα C) Χαμηλές συνέπειες D) Υψηλή συνοχή της ομάδας
A) Προκαλεί σύγχυση B) Αυξάνει την πιθανότητα C) Δεν έχει καμία επίδραση D) Μειώνει την πιθανότητα
A) Ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Αυξάνει την αίσθηση επείγοντος. C) Δεν έχει καμία επίδραση. D) Μπορεί να περιορίσει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Ομάδα δύο μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. B) Ομάδα τεσσάρων μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. C) Ομάδα τεσσάρων μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. D) Ομάδα δύο μελών με υψηλό βαθμό συνοχής.
A) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που του άρεσε. B) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που δεν του άρεσε. C) Εάν το άτομο φορούσε ένα απλό μπλουζάκι. D) Εάν το άτομο φορούσε ένα ουδέτερο μπλουζάκι.
A) Προκαλεί σύγχυση. B) Πάντα εμποδίζει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Μπορεί να ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Δεν έχει καμία επίδραση.
A) Θεωρία της αυτοκατηγοριοποίησης B) Θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας C) Θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας D) Θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης
A) Το μέγεθος της ομάδας προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Η ενσυναίσθηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Η κοινωνική ταυτοποίηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Η ενσυναίσθηση δεν προέβλεπε πλέον τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) 2009 B) 2008 C) 2010 D) 2011
A) Παρέμβαση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης: Έλεγχος της πραγματικότητας B) Prime Time: Τι θα κάνατε; C) Τι θα κάνατε; Η σειρά D) Το Φαινόμενο της Παθητικότητας: Ζωντανά
A) 300 B) 400 C) 500 D) 100
A) 36,38 δευτερόλεπτα B) 60,00 δευτερόλεπτα C) 51,53 δευτερόλεπτα D) 45,00 δευτερόλεπτα
A) 51,53 δευτερόλεπτα B) 60,00 δευτερόλεπτα C) 36,38 δευτερόλεπτα D) 45,00 δευτερόλεπτα
A) Jake Harmen B) James Harmen C) John Harmen D) Jake Smith
A) Susan Harmen B) Suzanne Harmen C) Suzy Harmen D) Sally Harmen
A) 2012 B) 2010 C) 2007 D) 2005
A) Νιώθοντας ενσυναίσθηση. B) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. C) Δρώντας. D) Κατανοώντας την ανάγκη για βοήθεια.
A) Πολυμορφική άγνοια B) Ηθική σκέψη C) Συμπαθητική οργή D) Ανάλυση κοινωνικής θέσης
A) Αίσθηση ενσυναίσθησης B) Ερμηνεία C) Δράση D) Παρατήρηση
A) Νιώθοντας ενσυναίσθηση B) Ερμηνεύοντας την ανάγκη για βοήθεια C) Συνοψίζοντας τα κίνητρα για μια ενέργεια D) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά
A) Φόβος για τιμωρία B) Στερεότυπα φύλου C) Πίεση από συνομηλίκους D) Συμμόρφωση με τους κανόνες
A) Έλλειψη εύλογων αποδείξεων B) Παράγοντες που μετριάζουν την ποινή C) Ελαφρυντικές περιστάσεις D) Αναγκαίοι λόγοι
A) Ατομική ευθύνη B) Συλλογική συνείδηση C) Πολιτισμική απομόνωση D) Ατομικισμός
A) Το πρόγραμμα InterAct για την πρόληψη της σεξουαλικής επίθεσης B) Το πρόγραμμα Red Flag C) Το πρόγραμμα Blue Light D) Το πρόγραμμα Green Dot
A) Συμμόρφωση B) Κοινωνική διευκόλυνση C) Αποπροσωποποίηση D) Ομαδική πόλωση
A) 24 Οκτωβρίου 2009 B) 30 Μαΐου 2011 C) 13 Μαρτίου 1964 D) 25 Δεκεμβρίου 1964
A) Η ιστορία είχε υπερβολικοποιηθεί από τα μέσα ενημέρωσης. B) Υπήρχαν περισσότεροι από 38 αυτόπτες μάρτυρες. C) Η αστυνομία δεν κλήθηκε καθόλου. D) Ο δράστης συνελήφθη αμέσως.
A) Βρισκόταν όρθιος σε νερό που έφτανε μέχρι το λαιμό του. B) Ψάρευε. C) Κινούνταν με ιστιοπλοϊκό. D) Κολυμπούσε.
A) Υποθερμία B) Αφυδάτωση C) Πνιγμός D) Έμφραγμα
A) Ένας πυροσβέστης B) Ένας καλόκαρδος άνθρωπος C) Ένας αξιωματικός της ακτοφυλακής D) Ένας αστυνομικός
A) Αμνησία. B) Απώλεια ακοής. C) Κατάγματα. D) Φωτιές από τσιγάρα στην πλάτη της.
A) 20 λεπτά B) Σχεδόν 40 λεπτά C) 50 λεπτά D) 30 λεπτά
A) 5 λεπτά B) 3 λεπτά C) 15 λεπτά D) 10 λεπτά |