A) Ένα φαινόμενο κατά το οποίο τα άτομα είναι λιγότερο πιθανό να προσφέρουν βοήθεια σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όταν υπάρχουν και άλλα άτομα. B) Μια συμπεριφορά που ενθαρρύνει τα άτομα να παρεμβαίνουν σε ομαδικά περιβάλλοντα. C) Μια ενστικτώδης αντίδραση για την παροχή βοήθειας σε οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. D) Μια μελέτη που δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να βοηθήσουν όταν είναι μόνοι τους.
A) 1975. B) 1982. C) 1990. D) 1968.
A) Αυξημένη αίσθηση προσωπικής ευθύνης. B) Ισχυρές ατομικιστικές αξίες. C) Διάχυση της ευθύνης. D) Γρήγορη λήψη αποφάσεων.
A) Αναλάβετε την προσωπική σας ευθύνη και παρεμβαίνετε. B) Αποφύγετε να εμπλακείτε σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. C) Υποθέστε ότι κάποιος άλλος θα βοηθήσει και απομακρυνθείτε. D) Βασιστείτε στους κοινωνικούς κανόνες για να καθοδηγήσετε τη συμπεριφορά σας.
A) Δεν έχει καμία επίδραση στο χρόνο απόκρισης έκτακτης ανάγκης. B) Επηρεάζει μόνο τον ατομικό χρόνο απόκρισης. C) Καθυστερεί τον χρόνο ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Επιταχύνει το χρόνο απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Οι άνθρωποι αισθάνονται λιγότερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. B) Οι άνθρωποι ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά σε ομάδες παρά μόνοι τους. C) Οι άνθρωποι αναθέτουν επιλεκτικά την ευθύνη σε άλλους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Οι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι.
A) Αγνοώντας την παρουσία άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. B) Ενθάρρυνση των ανθρώπων να βασίζονται αποκλειστικά στη λήψη ομαδικών αποφάσεων. C) Προώθηση μιας ατομικιστικής στάσης σε ομαδικά περιβάλλοντα. D) Εκπαίδευση των ατόμων σχετικά με το φαινόμενο και τις συνέπειές του.
A) Εκτίμηση των κινδύνων. B) Να έχετε επίγνωση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. C) Απόφαση για το αν θα παρέμβετε. D) Ανάληψη άμεσης δράσης για να βοηθήσουμε.
A) Σαράντα τοις εκατό B) Ενενήντα τοις εκατό C) Πενήντα τοις εκατό D) Εβδομήντα τοις εκατό
A) Σε καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη. B) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που δεν παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. C) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. D) Σε όλους τους τύπους έκτακτων αναγκών.
A) 50% B) 30% C) 70% D) Πάνω από 90%
A) Κοινωνική ταυτότητα B) Κοινωνική διευκόλυνση C) Κοινωνική σύγκριση D) Κοινωνική επιρροή
A) Παρεμβολή μέσω παρέμβασης B) Παθητική παρέμβαση C) Άμεση παρέμβαση D) Έμμεση παρέμβαση
A) Επικίνδυνες καταστάσεις B) Μη επικίνδυνες καταστάσεις C) Καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη D) Όλες οι καταστάσεις
A) Υψηλή συνοχή της ομάδας B) Υψηλή αβεβαιότητα C) Χαμηλές συνέπειες D) Εξοικείωση με το περιβάλλον
A) Δεν έχει καμία επίδραση B) Μειώνει την πιθανότητα C) Προκαλεί σύγχυση D) Αυξάνει την πιθανότητα
A) Αυξάνει την αίσθηση επείγοντος. B) Μπορεί να περιορίσει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Δεν έχει καμία επίδραση. D) Ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Ομάδα τεσσάρων μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. B) Ομάδα δύο μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. C) Ομάδα τεσσάρων μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. D) Ομάδα δύο μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής.
A) Ένας αστυνομικός B) Ένας αξιωματικός της ακτοφυλακής C) Ένας πυροσβέστης D) Ένας καλόκαρδος άνθρωπος
A) 60,00 δευτερόλεπτα B) 45,00 δευτερόλεπτα C) 51,53 δευτερόλεπτα D) 36,38 δευτερόλεπτα
A) Πολιτισμική απομόνωση B) Συλλογική συνείδηση C) Ατομικισμός D) Ατομική ευθύνη
A) Αμνησία. B) Απώλεια ακοής. C) Κατάγματα. D) Φωτιές από τσιγάρα στην πλάτη της.
A) Έμφραγμα B) Υποθερμία C) Αφυδάτωση D) Πνιγμός
A) Sally Harmen B) Susan Harmen C) Suzanne Harmen D) Suzy Harmen
A) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά B) Ερμηνεύοντας την ανάγκη για βοήθεια C) Συνοψίζοντας τα κίνητρα για μια ενέργεια D) Νιώθοντας ενσυναίσθηση
A) 20 λεπτά B) 30 λεπτά C) 50 λεπτά D) Σχεδόν 40 λεπτά
A) Κολυμπούσε. B) Ψάρευε. C) Κινούνταν με ιστιοπλοϊκό. D) Βρισκόταν όρθιος σε νερό που έφτανε μέχρι το λαιμό του.
A) 2008 B) 2010 C) 2009 D) 2011
A) 45,00 δευτερόλεπτα B) 60,00 δευτερόλεπτα C) 51,53 δευτερόλεπτα D) 36,38 δευτερόλεπτα
A) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. B) Κατανοώντας την ανάγκη για βοήθεια. C) Δρώντας. D) Νιώθοντας ενσυναίσθηση.
A) James Harmen B) Jake Harmen C) John Harmen D) Jake Smith
A) Παράγοντες που μετριάζουν την ποινή B) Έλλειψη εύλογων αποδείξεων C) Ελαφρυντικές περιστάσεις D) Αναγκαίοι λόγοι
A) Στερεότυπα φύλου B) Φόβος για τιμωρία C) Πίεση από συνομηλίκους D) Συμμόρφωση με τους κανόνες
A) Ερμηνεία B) Δράση C) Αίσθηση ενσυναίσθησης D) Παρατήρηση
A) Η ενσυναίσθηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Η ενσυναίσθηση δεν προέβλεπε πλέον τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Η κοινωνική ταυτοποίηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Το μέγεθος της ομάδας προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Εάν το άτομο φορούσε ένα ουδέτερο μπλουζάκι. B) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που δεν του άρεσε. C) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που του άρεσε. D) Εάν το άτομο φορούσε ένα απλό μπλουζάκι.
A) Δεν έχει καμία επίδραση. B) Μπορεί να ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Πάντα εμποδίζει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Προκαλεί σύγχυση.
A) 3 λεπτά B) 10 λεπτά C) 5 λεπτά D) 15 λεπτά
A) Συμμόρφωση B) Κοινωνική διευκόλυνση C) Αποπροσωποποίηση D) Ομαδική πόλωση
A) 500 B) 100 C) 400 D) 300
A) Πολυμορφική άγνοια B) Συμπαθητική οργή C) Ανάλυση κοινωνικής θέσης D) Ηθική σκέψη
A) 2012 B) 2005 C) 2007 D) 2010
A) Θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας B) Θεωρία της αυτοκατηγοριοποίησης C) Θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης D) Θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας
A) Prime Time: Τι θα κάνατε; B) Παρέμβαση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης: Έλεγχος της πραγματικότητας C) Το Φαινόμενο της Παθητικότητας: Ζωντανά D) Τι θα κάνατε; Η σειρά
A) 30 Μαΐου 2011 B) 24 Οκτωβρίου 2009 C) 25 Δεκεμβρίου 1964 D) 13 Μαρτίου 1964
A) Το πρόγραμμα Red Flag B) Το πρόγραμμα Blue Light C) Το πρόγραμμα Green Dot D) Το πρόγραμμα InterAct για την πρόληψη της σεξουαλικής επίθεσης
A) Υπήρχαν περισσότεροι από 38 αυτόπτες μάρτυρες. B) Η αστυνομία δεν κλήθηκε καθόλου. C) Η ιστορία είχε υπερβολικοποιηθεί από τα μέσα ενημέρωσης. D) Ο δράστης συνελήφθη αμέσως. |