A) Ένα φαινόμενο κατά το οποίο τα άτομα είναι λιγότερο πιθανό να προσφέρουν βοήθεια σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όταν υπάρχουν και άλλα άτομα. B) Μια ενστικτώδης αντίδραση για την παροχή βοήθειας σε οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. C) Μια μελέτη που δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να βοηθήσουν όταν είναι μόνοι τους. D) Μια συμπεριφορά που ενθαρρύνει τα άτομα να παρεμβαίνουν σε ομαδικά περιβάλλοντα.
A) 1968. B) 1990. C) 1982. D) 1975.
A) Διάχυση της ευθύνης. B) Αυξημένη αίσθηση προσωπικής ευθύνης. C) Γρήγορη λήψη αποφάσεων. D) Ισχυρές ατομικιστικές αξίες.
A) Βασιστείτε στους κοινωνικούς κανόνες για να καθοδηγήσετε τη συμπεριφορά σας. B) Αποφύγετε να εμπλακείτε σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. C) Υποθέστε ότι κάποιος άλλος θα βοηθήσει και απομακρυνθείτε. D) Αναλάβετε την προσωπική σας ευθύνη και παρεμβαίνετε.
A) Καθυστερεί τον χρόνο ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. B) Επηρεάζει μόνο τον ατομικό χρόνο απόκρισης. C) Επιταχύνει το χρόνο απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Δεν έχει καμία επίδραση στο χρόνο απόκρισης έκτακτης ανάγκης.
A) Οι άνθρωποι ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά σε ομάδες παρά μόνοι τους. B) Οι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. C) Οι άνθρωποι αισθάνονται λιγότερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. D) Οι άνθρωποι αναθέτουν επιλεκτικά την ευθύνη σε άλλους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Προώθηση μιας ατομικιστικής στάσης σε ομαδικά περιβάλλοντα. B) Εκπαίδευση των ατόμων σχετικά με το φαινόμενο και τις συνέπειές του. C) Αγνοώντας την παρουσία άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Ενθάρρυνση των ανθρώπων να βασίζονται αποκλειστικά στη λήψη ομαδικών αποφάσεων.
A) Απόφαση για το αν θα παρέμβετε. B) Να έχετε επίγνωση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. C) Ανάληψη άμεσης δράσης για να βοηθήσουμε. D) Εκτίμηση των κινδύνων.
A) Εβδομήντα τοις εκατό B) Πενήντα τοις εκατό C) Ενενήντα τοις εκατό D) Σαράντα τοις εκατό
A) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. B) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που δεν παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. C) Σε όλους τους τύπους έκτακτων αναγκών. D) Σε καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη.
A) Πάνω από 90% B) 50% C) 70% D) 30%
A) Κοινωνική επιρροή B) Κοινωνική σύγκριση C) Κοινωνική διευκόλυνση D) Κοινωνική ταυτότητα
A) Άμεση παρέμβαση B) Έμμεση παρέμβαση C) Παθητική παρέμβαση D) Παρεμβολή μέσω παρέμβασης
A) Καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη B) Επικίνδυνες καταστάσεις C) Όλες οι καταστάσεις D) Μη επικίνδυνες καταστάσεις
A) Χαμηλές συνέπειες B) Εξοικείωση με το περιβάλλον C) Υψηλή συνοχή της ομάδας D) Υψηλή αβεβαιότητα
A) Δεν έχει καμία επίδραση B) Μειώνει την πιθανότητα C) Προκαλεί σύγχυση D) Αυξάνει την πιθανότητα
A) Αυξάνει την αίσθηση επείγοντος. B) Ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Μπορεί να περιορίσει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Δεν έχει καμία επίδραση.
A) Ομάδα δύο μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. B) Ομάδα δύο μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. C) Ομάδα τεσσάρων μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. D) Ομάδα τεσσάρων μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής.
A) Ένας πυροσβέστης B) Ένας αξιωματικός της ακτοφυλακής C) Ένας αστυνομικός D) Ένας καλόκαρδος άνθρωπος
A) 36,38 δευτερόλεπτα B) 45,00 δευτερόλεπτα C) 60,00 δευτερόλεπτα D) 51,53 δευτερόλεπτα
A) Ατομικισμός B) Πολιτισμική απομόνωση C) Συλλογική συνείδηση D) Ατομική ευθύνη
A) Απώλεια ακοής. B) Κατάγματα. C) Φωτιές από τσιγάρα στην πλάτη της. D) Αμνησία.
A) Πνιγμός B) Αφυδάτωση C) Έμφραγμα D) Υποθερμία
A) Susan Harmen B) Suzanne Harmen C) Sally Harmen D) Suzy Harmen
A) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά B) Ερμηνεύοντας την ανάγκη για βοήθεια C) Συνοψίζοντας τα κίνητρα για μια ενέργεια D) Νιώθοντας ενσυναίσθηση
A) 20 λεπτά B) 30 λεπτά C) Σχεδόν 40 λεπτά D) 50 λεπτά
A) Κολυμπούσε. B) Ψάρευε. C) Βρισκόταν όρθιος σε νερό που έφτανε μέχρι το λαιμό του. D) Κινούνταν με ιστιοπλοϊκό.
A) 2008 B) 2009 C) 2010 D) 2011
A) 45,00 δευτερόλεπτα B) 36,38 δευτερόλεπτα C) 51,53 δευτερόλεπτα D) 60,00 δευτερόλεπτα
A) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. B) Νιώθοντας ενσυναίσθηση. C) Κατανοώντας την ανάγκη για βοήθεια. D) Δρώντας.
A) James Harmen B) Jake Harmen C) John Harmen D) Jake Smith
A) Παράγοντες που μετριάζουν την ποινή B) Έλλειψη εύλογων αποδείξεων C) Ελαφρυντικές περιστάσεις D) Αναγκαίοι λόγοι
A) Φόβος για τιμωρία B) Συμμόρφωση με τους κανόνες C) Πίεση από συνομηλίκους D) Στερεότυπα φύλου
A) Παρατήρηση B) Δράση C) Ερμηνεία D) Αίσθηση ενσυναίσθησης
A) Το μέγεθος της ομάδας προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Η κοινωνική ταυτοποίηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Η ενσυναίσθηση δεν προέβλεπε πλέον τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Η ενσυναίσθηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Εάν το άτομο φορούσε ένα ουδέτερο μπλουζάκι. B) Εάν το άτομο φορούσε ένα απλό μπλουζάκι. C) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που δεν του άρεσε. D) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που του άρεσε.
A) Δεν έχει καμία επίδραση. B) Προκαλεί σύγχυση. C) Μπορεί να ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Πάντα εμποδίζει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) 15 λεπτά B) 5 λεπτά C) 10 λεπτά D) 3 λεπτά
A) Αποπροσωποποίηση B) Συμμόρφωση C) Κοινωνική διευκόλυνση D) Ομαδική πόλωση
A) 100 B) 500 C) 300 D) 400
A) Συμπαθητική οργή B) Πολυμορφική άγνοια C) Ανάλυση κοινωνικής θέσης D) Ηθική σκέψη
A) 2007 B) 2010 C) 2005 D) 2012
A) Θεωρία της αυτοκατηγοριοποίησης B) Θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης C) Θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας D) Θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας
A) Τι θα κάνατε; Η σειρά B) Prime Time: Τι θα κάνατε; C) Το Φαινόμενο της Παθητικότητας: Ζωντανά D) Παρέμβαση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης: Έλεγχος της πραγματικότητας
A) 25 Δεκεμβρίου 1964 B) 24 Οκτωβρίου 2009 C) 30 Μαΐου 2011 D) 13 Μαρτίου 1964
A) Το πρόγραμμα Green Dot B) Το πρόγραμμα Red Flag C) Το πρόγραμμα Blue Light D) Το πρόγραμμα InterAct για την πρόληψη της σεξουαλικής επίθεσης
A) Η αστυνομία δεν κλήθηκε καθόλου. B) Υπήρχαν περισσότεροι από 38 αυτόπτες μάρτυρες. C) Η ιστορία είχε υπερβολικοποιηθεί από τα μέσα ενημέρωσης. D) Ο δράστης συνελήφθη αμέσως. |