A) Foster Cline και Jim Fay. B) Ο Δρ Σποκ και η Μαίρη Πίφερ. C) Jane Nelsen και Alfie Kohn. D) T.B. Kuhl και S. Rogers.
A) Παροχή συνεχών ανταμοιβών για την καλή συμπεριφορά. B) Εξάλειψη όλων των συνεπειών. C) Χρήση σκληρών τιμωριών για πειθαρχία. D) Επιτρέποντας στα παιδιά να κάνουν επιλογές.
A) Αφήνοντας τα παιδιά να βιώσουν τα αποτελέσματα των επιλογών τους. B) Αγνοώντας τα συναισθήματα του παιδιού. C) Αποφυγή οποιασδήποτε μορφής τιμωρίας. D) Λήψη αποφάσεων για το παιδί.
A) Αυταρχικός και ελεγκτικός. B) Ενθουσιαστική, αλλά με σταθερά όρια. C) Αποσυνδεδεμένοι και αμέτοχοι. D) Επιεικής και επιεικής.
A) Με πολύ συναίσθημα και δράμα. B) Με μακροσκελείς εξηγήσεις και διαλέξεις. C) Ήρεμα και χωρίς θυμό. D) Ως ένας τρόπος για να ντροπιάσει το παιδί.
A) Ως λόγοι απογοήτευσης. B) Ως αντανάκλαση της δικής τους ανατροφής. C) Ως ευκαιρίες ανάπτυξης. D) Ως γεγονότα που πρέπει να αποτραπούν με κάθε κόστος.
A) Τιμωρήστε τους επειδή είναι θυμωμένοι. B) Ενθαρρύνετέ τους να κρύβουν το θυμό τους. C) Απορρίψτε τα συναισθήματά τους και επιμείνετε στη συμμόρφωση. D) Επικυρώστε τα συναισθήματά τους θέτοντας ταυτόχρονα όρια.
A) Υπερβολική επεξήγηση των κανόνων. B) Δωροδοκία για την ενίσχυση της συμμόρφωσης. C) Φυσικές συνέπειες. D) Ντροπή για τα λάθη.
A) Κάντε μια μεγάλη διάλεξη για το λάθος. B) Τιμωρήστε τους αμέσως χωρίς συζήτηση. C) Συζητήστε τις συνέπειες και επιτρέψτε τους να μάθουν. D) Αγνοήστε το περιστατικό για να αποφύγετε την αντιπαράθεση. |