A) Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. B) Arnold Schoenberg. C) Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. D) Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
A) Κανονικά. B) Συγκροτημένο. C) Ρυθμική. D) Ametric.
A) Ο μαγικός αυλός. B) Συμφωνία αρ. 5. C) Clair de Lune. D) Pierrot Lunaire.
A) Αυτό οδήγησε στην απόρριψη των παραδοσιακών αξιών στην τέχνη. B) Προώθησε τη χρήση λαϊκών στοιχείων. C) Μείωσε την παραφωνία στη μουσική. D) Έκανε τη μουσική πιο συντηρητική.
A) Χρήση παραφωνίας χωρίς επίλυση. B) Αυστηρή τήρηση των παραδοσιακών μορφών. C) Έμφαση στην αρμονική εξέλιξη. D) Έμφαση στις βασικές υπογραφές.
A) Έλλειψη τονικής ανάλυσης. B) Ευχάριστος και αρμονικός ήχος. C) Χρήση μόνο μείζονων συγχορδιών. D) Σαφής σχέση τονικού και κυρίαρχου.
A) Μια συστηματική διάταξη των συγχορδιών. B) Μελωδίες που καταλήγουν πάντα στην τονική. C) Αντίστιξη βασισμένη σε μείζονες κλίμακες. D) Αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανεξάρτητων γραμμών χωρίς παραδοσιακούς τονικούς κανόνες.
A) Μέθοδος για το παίξιμο του πιάνου. B) Ένα στυλ λαϊκής μουσικής. C) Ένα είδος μελωδικού αυτοσχεδιασμού. D) Μια τεχνική διάταξης των τόνων, των δυναμικών και των διαρκειών σε μια σειρά.
A) Περιορισμός της μουσικής σε απλές μελωδίες. B) Παίζοντας σε αυστηρή κλασική μορφή. C) Χρησιμοποιώντας μόνο παραδοσιακές μεθόδους παιχνιδιού. D) Χρήση αντισυμβατικών μεθόδων για την παραγωγή ήχου σε όργανα. |