A) Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. B) Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. C) Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. D) Arnold Schoenberg.
A) Κανονικά. B) Ametric. C) Ρυθμική. D) Συγκροτημένο.
A) Συμφωνία αρ. 5. B) Pierrot Lunaire. C) Clair de Lune. D) Ο μαγικός αυλός.
A) Έμφαση στην αρμονική εξέλιξη. B) Έμφαση στις βασικές υπογραφές. C) Χρήση παραφωνίας χωρίς επίλυση. D) Αυστηρή τήρηση των παραδοσιακών μορφών.
A) Ένα στυλ λαϊκής μουσικής. B) Μέθοδος για το παίξιμο του πιάνου. C) Μια τεχνική διάταξης των τόνων, των δυναμικών και των διαρκειών σε μια σειρά. D) Ένα είδος μελωδικού αυτοσχεδιασμού.
A) Χρήση αντισυμβατικών μεθόδων για την παραγωγή ήχου σε όργανα. B) Χρησιμοποιώντας μόνο παραδοσιακές μεθόδους παιχνιδιού. C) Περιορισμός της μουσικής σε απλές μελωδίες. D) Παίζοντας σε αυστηρή κλασική μορφή.
A) Μελωδίες που καταλήγουν πάντα στην τονική. B) Αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανεξάρτητων γραμμών χωρίς παραδοσιακούς τονικούς κανόνες. C) Αντίστιξη βασισμένη σε μείζονες κλίμακες. D) Μια συστηματική διάταξη των συγχορδιών.
A) Προώθησε τη χρήση λαϊκών στοιχείων. B) Μείωσε την παραφωνία στη μουσική. C) Αυτό οδήγησε στην απόρριψη των παραδοσιακών αξιών στην τέχνη. D) Έκανε τη μουσική πιο συντηρητική.
A) Χρήση μόνο μείζονων συγχορδιών. B) Ευχάριστος και αρμονικός ήχος. C) Σαφής σχέση τονικού και κυρίαρχου. D) Έλλειψη τονικής ανάλυσης. |