A) Arnold Schoenberg. B) Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. C) Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. D) Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.
A) Ametric. B) Κανονικά. C) Ρυθμική. D) Συγκροτημένο.
A) Clair de Lune. B) Συμφωνία αρ. 5. C) Ο μαγικός αυλός. D) Pierrot Lunaire.
A) Μείωσε την παραφωνία στη μουσική. B) Έκανε τη μουσική πιο συντηρητική. C) Προώθησε τη χρήση λαϊκών στοιχείων. D) Αυτό οδήγησε στην απόρριψη των παραδοσιακών αξιών στην τέχνη.
A) Αυστηρή τήρηση των παραδοσιακών μορφών. B) Χρήση παραφωνίας χωρίς επίλυση. C) Έμφαση στην αρμονική εξέλιξη. D) Έμφαση στις βασικές υπογραφές.
A) Έλλειψη τονικής ανάλυσης. B) Σαφής σχέση τονικού και κυρίαρχου. C) Χρήση μόνο μείζονων συγχορδιών. D) Ευχάριστος και αρμονικός ήχος.
A) Μελωδίες που καταλήγουν πάντα στην τονική. B) Αντίστιξη βασισμένη σε μείζονες κλίμακες. C) Αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανεξάρτητων γραμμών χωρίς παραδοσιακούς τονικούς κανόνες. D) Μια συστηματική διάταξη των συγχορδιών.
A) Ένα είδος μελωδικού αυτοσχεδιασμού. B) Μέθοδος για το παίξιμο του πιάνου. C) Μια τεχνική διάταξης των τόνων, των δυναμικών και των διαρκειών σε μια σειρά. D) Ένα στυλ λαϊκής μουσικής.
A) Περιορισμός της μουσικής σε απλές μελωδίες. B) Χρήση αντισυμβατικών μεθόδων για την παραγωγή ήχου σε όργανα. C) Χρησιμοποιώντας μόνο παραδοσιακές μεθόδους παιχνιδιού. D) Παίζοντας σε αυστηρή κλασική μορφή. |