A) Εξελικτική γενετική B) Γενετική μηχανική C) Ανθρώπινη γενετική D) Γενετική των πληθυσμών
A) Μοτίβα γενετικής κληρονομικότητας B) Συγκεκριμένες τεχνικές γονιδιακής θεραπείας C) Προβλέψεις για τις συχνότητες των αλληλομόρφων σε έναν πληθυσμό D) Περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην έκφραση των γονιδίων
A) Υψηλή ροή γονιδίων B) Μετάλλαξη C) Μη τυχαία αναπαραγωγή D) Σταθερό μέγεθος πληθυσμού
A) Δραστική μείωση του πληθυσμού που οδηγεί σε απώλεια γενετικής ποικιλότητας B) Σταδιακή αύξηση του πληθυσμού C) Σταθεροποίηση του ρυθμού μετάλλαξης D) Γενετική ανταλλαγή μεταξύ διαφορετικών πληθυσμών
A) Γενετικά γεγονότα ανασυνδυασμού B) Ποσοστό ενός συγκεκριμένου αλληλομόρφου σε έναν πληθυσμό C) Ρυθμός συσσώρευσης μεταλλάξεων D) Συνολικός αριθμός αλληλομόρφων σε έναν οργανισμό
A) Σταθεροποιεί τη γενετική ποικιλότητα με την πάροδο του χρόνου B) Μειώνει τη γενετική ποικιλότητα μειώνοντας τις συχνότητες των αλλελιων C) Αυξάνει τη γενετική ποικιλότητα εισάγοντας νέα αλλέλια D) Δεν έχει καμία επίδραση στη γενετική ποικιλότητα
A) Συχνότητα των ευνοϊκών χαρακτηριστικών σε έναν πληθυσμό B) Βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν την έκφραση των γονιδίων C) Ρυθμός συσσώρευσης μεταλλάξεων με την πάροδο του χρόνου D) Το συνολικό βάρος των επιβλαβών αλληλομόρφων σε έναν πληθυσμό
A) Ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ διαφορετικών χρωμοσωμάτων B) Εμπόδιο στη γενετική ανασυνδυασμό C) Δημιουργία μη ομόλογων ζευγών γονιδίων D) Τα γονίδια στο ίδιο χρωμόσωμα κληρονομούνται συχνότερα μαζί
A) Ύπαρξη διαφορετικών αλληλομόρφων σε μια συγκεκριμένη θέση ενός γονιδίου B) Αριθμός χρωμοσωμάτων σε έναν οργανισμό C) Ευνοϊκά γονίδια για τη φυσική επιλογή D) Συχνότητα συγκεκριμένων συνδυασμών γονότυπων
A) Ευνοεί τα χαρακτηριστικά που αυξάνουν την αναπαραγωγική επιτυχία σε ένα περιβάλλον B) Ενθαρρύνει τυχαία πρότυπα ζευγαρώματος εντός των πληθυσμών C) Έχει ως αποτέλεσμα την ταχεία διπλασιασμό του γονιδιώματος D) Εξαρτάται από την τεχνητή επιλογή για συγκεκριμένα χαρακτηριστικά
A) Αυξάνει τη γενετική παρέκκλιση και τις συχνότητες των αλληλομόρφων B) Ενισχύει τα ποσοστά μεταλλάξεων σε απομονωμένους πληθυσμούς C) Διατηρεί τη γενετική ποικιλότητα μειώνοντας τη γενετική παρέκκλιση D) Περιορίζει την επίδραση της γενετικής ροής μεταξύ των πληθυσμών
A) Δημιουργία γαμετών κατά τη διάρκεια της μείωσης B) Μεταλλάξεις που αλλάζουν την αλληλουχία του DNA C) Μεταφορά γονιδίων από έναν οργανισμό σε έναν άλλο D) Ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ ομόλογων χρωμοσωμάτων
A) Ελεγχόμενη αναπαραγωγή για την επίτευξη επιθυμητών χαρακτηριστικών B) Ύπαρξη πολλαπλών αλληλομόρφων σε μια συγκεκριμένη θέση ενός γονιδίου C) Εξάλειψη της γενετικής ποικιλότητας με την πάροδο του χρόνου D) Γενετική διαφοροποίηση μεταξύ των πληθυσμών
A) Επιτάχυνση του ρυθμού της φυσικής επιλογής στα οικοσυστήματα B) Δημιουργία γενετικά τροποποιημένων οργανισμών για τη γεωργία C) Μελέτη της τεχνητής επιλογής σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα D) Κατανόηση της γενετικής ποικιλότητας για την προστασία των απειλούμενων ειδών
A) Μειώνει τη γενετική ποικιλότητα αυξάνοντας την ομοζυγωτία B) Ενισχύει τη φυσική επιλογή εντός των πληθυσμών C) Ενισχύει τη γενετική παρέκκλιση και την ποικιλότητα D) Οδηγεί σε ταχείς ρυθμούς μετάλλαξης
A) Charles Darwin, Gregor Mendel και Thomas Hunt Morgan B) James Watson, Francis Crick και Maurice Wilkins C) Sewall Wright, J. B. S. Haldane και Ronald Fisher D) John Maynard Smith, George R. Price και W. D. Hamilton
A) Η κληρονομικότητα κατά Mendel B) Η αρχή Hardy-Weinberg C) Η ποσοτική γενετική D) Η κληρονομικότητα μέσω ανάμειξης
A) Το προσαρμοστικό τοπίο B) Η υπόθεση του μοριακού ρολογιού C) Η ουδέτερη θεωρία της μοριακής εξέλιξης D) Η ισορροπία Hardy-Weinberg
A) Γενετική παρέκκλιση B) Ισορροπία Hardy-Weinberg C) Μικτή κληρονομικότητα D) Φυσική επιλογή
A) Richard Lewontin B) Charles Darwin C) Gregor Mendel D) Thomas Hunt Morgan
A) Σεργκέι Τσετβερίκοφ B) Ε. Μπ. Φορντ C) Τ. Χ. Μόργκαν D) Θεόδωρος Ντομπζάνσκι
A) Γενετικές πολυμορφίες. B) Οικολογικοί παράγοντες. C) Μαθηματικό πλαίσιο για τις εξελικτικές αιτίες. D) Λαμαρκισμός και ορθογένεση.
A) Ορθογένεση B) Λαμαρκισμός C) Γενετική παρέκκλιση D) Η φυσική επιλογή ως η κυρίαρχη δύναμη
A) Ρωσία B) Ηνωμένες Πολιτείες C) Μεγάλη Βρετανία D) Γερμανία
A) Ρώσοι γενετιστές όπως ο Sergei Chetverikov B) R.A. Fisher C) E. B. Ford D) T. H. Morgan
A) Έμφαση στην γενετική παρέκκλιση. B) Εστίαση στους ρυθμούς μετάλλαξης. C) Μετατόπιση προς τη φυσική επιλογή ως κυρίαρχη δύναμη. D) Υποστήριξη της οργογένεσης.
A) Τυχαία δειγματοληψία B) Φυσική επιλογή C) Περιβαλλοντικές πιέσεις D) Προσαρμοστικές αλλαγές
A) V_t ≈ pq(1 - exp(-t/(2N_e))) B) V_t = p/q C) V_t = p + q D) V_t = pq
A) Ιοί. B) Μύκητες. C) Πρωκάριοι. D) Ευκκάριοι.
A) Saccharomyces cerevisiae. B) Ευκαρυωτικοί ροταφόροι της τάξης Bdelloidea. C) Callosobruchus chinensis. D) Χλωροπλάστες.
A) Περιοχές ιντονών. B) Ρυθμιστικές θέσεις. C) Θέσεις που δεν προκαλούν αλλαγή στην αμινοξυδική ακολουθία (συνώνυμες θέσεις). D) Θέσεις που προκαλούν αλλαγή στην αμινοξυδική ακολουθία (μη συνώνυμες θέσεις).
A) Ίσο με το ρυθμό μετάλλαξης. B) Σχεδόν μηδέν. C) Εξαρτάται από το μέγεθος του πληθυσμού. D) Υψηλοί αριθμοί.
A) freq(AA) = p2, freq(aa) = q2, freq(Aa) = 2pq. B) freq(AA) = q2, freq(aa) = p2, freq(Aa) = pq. C) freq(AA) = pq, freq(aa) = p2, freq(Aa) = q2. D) freq(AA) = p, freq(aa) = q, freq(Aa) = 2p.
A) Ουδετερότητα. B) Επιλεκτική πίεση. C) Γενετική παρέκκλιση. D) Μεταβλητότητα του ρυθμού μετάλλαξης.
A) Ανθεκτικότητα. B) Μεταφερόμενα στοιχεία. C) Ρυθμοί μεταλλάξεων. D) Επιδημιολογικός πληθυσμός. |