A) Γενετική των πληθυσμών B) Γενετική μηχανική C) Εξελικτική γενετική D) Ανθρώπινη γενετική
A) Μοτίβα γενετικής κληρονομικότητας B) Περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην έκφραση των γονιδίων C) Προβλέψεις για τις συχνότητες των αλληλομόρφων σε έναν πληθυσμό D) Συγκεκριμένες τεχνικές γονιδιακής θεραπείας
A) Μη τυχαία αναπαραγωγή B) Υψηλή ροή γονιδίων C) Σταθερό μέγεθος πληθυσμού D) Μετάλλαξη
A) Σταδιακή αύξηση του πληθυσμού B) Δραστική μείωση του πληθυσμού που οδηγεί σε απώλεια γενετικής ποικιλότητας C) Σταθεροποίηση του ρυθμού μετάλλαξης D) Γενετική ανταλλαγή μεταξύ διαφορετικών πληθυσμών
A) Γενετικά γεγονότα ανασυνδυασμού B) Ρυθμός συσσώρευσης μεταλλάξεων C) Ποσοστό ενός συγκεκριμένου αλληλομόρφου σε έναν πληθυσμό D) Συνολικός αριθμός αλληλομόρφων σε έναν οργανισμό
A) Μειώνει τη γενετική ποικιλότητα μειώνοντας τις συχνότητες των αλλελιων B) Σταθεροποιεί τη γενετική ποικιλότητα με την πάροδο του χρόνου C) Δεν έχει καμία επίδραση στη γενετική ποικιλότητα D) Αυξάνει τη γενετική ποικιλότητα εισάγοντας νέα αλλέλια
A) Ρυθμός συσσώρευσης μεταλλάξεων με την πάροδο του χρόνου B) Βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν την έκφραση των γονιδίων C) Το συνολικό βάρος των επιβλαβών αλληλομόρφων σε έναν πληθυσμό D) Συχνότητα των ευνοϊκών χαρακτηριστικών σε έναν πληθυσμό
A) Δημιουργία μη ομόλογων ζευγών γονιδίων B) Τα γονίδια στο ίδιο χρωμόσωμα κληρονομούνται συχνότερα μαζί C) Εμπόδιο στη γενετική ανασυνδυασμό D) Ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ διαφορετικών χρωμοσωμάτων
A) Συχνότητα συγκεκριμένων συνδυασμών γονότυπων B) Αριθμός χρωμοσωμάτων σε έναν οργανισμό C) Ύπαρξη διαφορετικών αλληλομόρφων σε μια συγκεκριμένη θέση ενός γονιδίου D) Ευνοϊκά γονίδια για τη φυσική επιλογή
A) Εξαρτάται από την τεχνητή επιλογή για συγκεκριμένα χαρακτηριστικά B) Ενθαρρύνει τυχαία πρότυπα ζευγαρώματος εντός των πληθυσμών C) Έχει ως αποτέλεσμα την ταχεία διπλασιασμό του γονιδιώματος D) Ευνοεί τα χαρακτηριστικά που αυξάνουν την αναπαραγωγική επιτυχία σε ένα περιβάλλον
A) Περιορίζει την επίδραση της γενετικής ροής μεταξύ των πληθυσμών B) Διατηρεί τη γενετική ποικιλότητα μειώνοντας τη γενετική παρέκκλιση C) Ενισχύει τα ποσοστά μεταλλάξεων σε απομονωμένους πληθυσμούς D) Αυξάνει τη γενετική παρέκκλιση και τις συχνότητες των αλληλομόρφων
A) Μεταλλάξεις που αλλάζουν την αλληλουχία του DNA B) Δημιουργία γαμετών κατά τη διάρκεια της μείωσης C) Μεταφορά γονιδίων από έναν οργανισμό σε έναν άλλο D) Ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ ομόλογων χρωμοσωμάτων
A) Ελεγχόμενη αναπαραγωγή για την επίτευξη επιθυμητών χαρακτηριστικών B) Γενετική διαφοροποίηση μεταξύ των πληθυσμών C) Εξάλειψη της γενετικής ποικιλότητας με την πάροδο του χρόνου D) Ύπαρξη πολλαπλών αλληλομόρφων σε μια συγκεκριμένη θέση ενός γονιδίου
A) Επιτάχυνση του ρυθμού της φυσικής επιλογής στα οικοσυστήματα B) Δημιουργία γενετικά τροποποιημένων οργανισμών για τη γεωργία C) Κατανόηση της γενετικής ποικιλότητας για την προστασία των απειλούμενων ειδών D) Μελέτη της τεχνητής επιλογής σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα
A) Ενισχύει τη γενετική παρέκκλιση και την ποικιλότητα B) Οδηγεί σε ταχείς ρυθμούς μετάλλαξης C) Ενισχύει τη φυσική επιλογή εντός των πληθυσμών D) Μειώνει τη γενετική ποικιλότητα αυξάνοντας την ομοζυγωτία
A) James Watson, Francis Crick και Maurice Wilkins B) Sewall Wright, J. B. S. Haldane και Ronald Fisher C) John Maynard Smith, George R. Price και W. D. Hamilton D) Charles Darwin, Gregor Mendel και Thomas Hunt Morgan
A) Η κληρονομικότητα κατά Mendel B) Η ποσοτική γενετική C) Η κληρονομικότητα μέσω ανάμειξης D) Η αρχή Hardy-Weinberg
A) Το προσαρμοστικό τοπίο B) Η ισορροπία Hardy-Weinberg C) Η ουδέτερη θεωρία της μοριακής εξέλιξης D) Η υπόθεση του μοριακού ρολογιού
A) Γενετική παρέκκλιση B) Φυσική επιλογή C) Μικτή κληρονομικότητα D) Ισορροπία Hardy-Weinberg
A) Charles Darwin B) Thomas Hunt Morgan C) Richard Lewontin D) Gregor Mendel
A) Θεόδωρος Ντομπζάνσκι B) Ε. Μπ. Φορντ C) Σεργκέι Τσετβερίκοφ D) Τ. Χ. Μόργκαν
A) Μαθηματικό πλαίσιο για τις εξελικτικές αιτίες. B) Λαμαρκισμός και ορθογένεση. C) Γενετικές πολυμορφίες. D) Οικολογικοί παράγοντες.
A) Ορθογένεση B) Γενετική παρέκκλιση C) Λαμαρκισμός D) Η φυσική επιλογή ως η κυρίαρχη δύναμη
A) Μεγάλη Βρετανία B) Ηνωμένες Πολιτείες C) Ρωσία D) Γερμανία
A) Ρώσοι γενετιστές όπως ο Sergei Chetverikov B) T. H. Morgan C) E. B. Ford D) R.A. Fisher
A) Μετατόπιση προς τη φυσική επιλογή ως κυρίαρχη δύναμη. B) Έμφαση στην γενετική παρέκκλιση. C) Εστίαση στους ρυθμούς μετάλλαξης. D) Υποστήριξη της οργογένεσης.
A) Φυσική επιλογή B) Τυχαία δειγματοληψία C) Προσαρμοστικές αλλαγές D) Περιβαλλοντικές πιέσεις
A) V_t = p + q B) V_t ≈ pq(1 - exp(-t/(2N_e))) C) V_t = pq D) V_t = p/q
A) Ευκκάριοι. B) Ιοί. C) Πρωκάριοι. D) Μύκητες.
A) Ευκαρυωτικοί ροταφόροι της τάξης Bdelloidea. B) Saccharomyces cerevisiae. C) Callosobruchus chinensis. D) Χλωροπλάστες.
A) Ρυθμιστικές θέσεις. B) Θέσεις που δεν προκαλούν αλλαγή στην αμινοξυδική ακολουθία (συνώνυμες θέσεις). C) Θέσεις που προκαλούν αλλαγή στην αμινοξυδική ακολουθία (μη συνώνυμες θέσεις). D) Περιοχές ιντονών.
A) Υψηλοί αριθμοί. B) Σχεδόν μηδέν. C) Εξαρτάται από το μέγεθος του πληθυσμού. D) Ίσο με το ρυθμό μετάλλαξης.
A) freq(AA) = q2, freq(aa) = p2, freq(Aa) = pq. B) freq(AA) = pq, freq(aa) = p2, freq(Aa) = q2. C) freq(AA) = p, freq(aa) = q, freq(Aa) = 2p. D) freq(AA) = p2, freq(aa) = q2, freq(Aa) = 2pq.
A) Γενετική παρέκκλιση. B) Ουδετερότητα. C) Μεταβλητότητα του ρυθμού μετάλλαξης. D) Επιλεκτική πίεση.
A) Ανθεκτικότητα. B) Επιδημιολογικός πληθυσμός. C) Μεταφερόμενα στοιχεία. D) Ρυθμοί μεταλλάξεων. |