A) Acil bir durumda başkaları varken bireylerin yardım teklif etme olasılığının daha düşük olduğu bir olgu.
B) İnsanların yalnızken yardım etmeye daha yatkın olduğunu gösteren bir çalışma.
C) Herhangi bir acil durumda yardımcı olmak için içgüdüsel bir tepki.
D) Bireyleri grup ortamlarına müdahale etmeye teşvik eden bir davranış.

A) 1982.
B) 1968.
C) 1990.
D) 1975.

A) Hızlı karar verme becerisi.
B) Güçlü bireyci değerler.
C) Artan kişisel sorumluluk duygusu.
D) Sorumluluğun yayılması.

A) Acil durum müdahale süresini geciktirir.
B) Acil durum müdahale süresini hızlandırır.
C) Acil durum müdahale süresi üzerinde hiçbir etkisi yoktur.
D) Yalnızca bireysel yanıt süresini etkiler.

A) Acil durumlara karışmaktan kaçının.
B) Başka birinin yardım edeceğini varsayın ve uzaklaşın.
C) Kişisel sorumluluk alın ve müdahale edin.
D) Davranışları yönlendirmek için sosyal normlara güvenin.

A) Acil durumlarda başkalarının varlığını görmezden gelmek.
B) Bireyleri bu olgu ve sonuçları hakkında eğitmek.
C) İnsanları yalnızca grup kararlarına güvenmeye teşvik etmek.
D) Grup ortamlarında bireyci bir tutumu teşvik etmek.

A) İlgili risklerin değerlendirilmesi.
B) Yardım etmek için doğrudan harekete geçmek.
C) Müdahale edip etmemeye karar verme.
D) Acil bir durumun farkında olmak.

A) İnsanlar acil durumlarda sorumluluğu seçici olarak başkalarına atarlar.
B) İnsanlar başkaları varken yanıt verme konusunda daha fazla kişisel sorumluluk hissederler.
C) İnsanlar tek başlarına değil, gruplar halinde daha verimli tepki verirler.
D) İnsanlar başkaları varken yanıt verme konusunda daha az kişisel sorumluluk hissederler.